تاريخ حديث شيعه در سده هاى هشتم تا يازدهم هجرى - خدايارى، علي نقى؛ پور اكبر، الياس - الصفحة ٢٢١ - ٤ مجموعة الجبعى

نام اين افراد را استخراج كرده تا محفوظ بماند؛ چرا كه تنها در اين كتاب از آنان ياد شده است.[١]

٤. مجموعة الجبعى‌[٢]

شمس الدين محمّد بن على جبعى لويزانى (م ٨٨٦ ق) داراى چند نوشته موسوم به «مجموعه» است. شيخ آقا بزرگ، در اين باره نوشته است:

او مجموعه‌هايى پُر فايده به خطّ خود، نوشته است كه در آنها شرح حال و تاريخ وفات بسيارى از علماى بزرگ، آمده است. علّامه مجلسى، در اجازات بحار الأنوار، از اين مجموعه با تعبير «وجدت بخطّ الشيخ محمّد بن على الجبعى» فراوان نقل مى‌كند.[٣] به گفته صاحب الذريعة، اين مجموعه نزد محدّث نورى بوده و اكنون در كتاب‌خانه ملك تهران، نگهدارى مى‌شود. فهرستى نيز براى آن تهيّه شده كه به گنجينه نفيسه موسوم است.[٤] شيخ شمس الدين، اين مجموعه را در صَفَر ٨٥٧ ق، نگاشته و فرزندش شيخ عبد الصمد (جدّ شيخ بهايى) با نسخه ديگرى به خطّ پدرش به سال ٩١٧ ق، مقابله كرده است.[٥] مجموعه ديگرى نيز توسّط شيخ شمس در نجف، الدين فراهم آمده كه بنا به گفته شيخ آقا بزرگ، در كتاب‌خانه مدرسه سيّد بروجردى در نجف، نگهدارى مى‌شود. در ابتداى اين مجموعه، نويسنده، قصيده «سبع علويات» ابن ابى الحديد را

[١]. همان جاها.

[٢]. الذريعة، ج ٢٠، ص ٧٧( ش ١٩٩٥).

[٣]. مصفّى المقال، ص ٤١٢.

[٤]. الذريعة، ج ٢٠، ص ٧٧( ش ١٩٩٥)

[٥]. همان جا.