تاريخ حديث شيعه در سده هاى هشتم تا يازدهم هجرى - خدايارى، علي نقى؛ پور اكبر، الياس - الصفحة ١٥٠ - ١ عوالى اللئالى

فصل هشتم، در برگيرنده احاديثى است كه ابن ابى جمهور، توسّط يكى از طرق هفتگانه خود از پيامبر اكرم نقل نموده است. اين فصل، شامل ٢٨٣ روايت است.

گفتنى است كه بر پايه تخريج‌هاى محقّق كتاب، بسيارى از احاديثى كه در فصول ياد شده آمده، در منابع حديثى اهل سنّت، موجود است.

فصل نهم، به احاديث مربوط به ابواب فقهى اختصاص يافته كه برخى از اصحاب در برخى كتب آورده‌اند و نويسنده با طريق خود به ايشان، آنها را نقل كرده است.

فصل دهم نيز شامل احاديثى درباره احكام و آداب دينى است.

پس از مقدّمه‌هاى دهگانه- كه شامل احاديث نبوى بودند- دو باب گشوده كه هر كدام در چند «مسلك» سامان يافته است. روايات باب اوّل- كه مرتّب به ابواب فقهى نيستند- شامل مسلك‌هاى زير است:

مسلك اوّل، احاديثى كه برخى از متقدّمان اماميه نقل كرده‌اند و اسناد آنها به پيامبر صلى الله عليه و آله يا ائمه عليهم السلام بر مى‌گردد. در اين مسلك، ١٣٢ روايت از مصادر گوناگون، آمده است. مسلك دوم، روايات در زمينه مصالح دين آمده، كه جمال المحقّقين (علّامه حلّى) در برخى كتاب‌هاى خود، روايت كرده است. مسلك سوم، در احاديثى فقهى است كه شهيد اوّل در آثار خود، آورده است. مسلك چهارم، شامل رواياتى است كه نويسنده از طريق مقداد سيورى نقل كرده است.

باب دوم، در احاديث مربوط به ابواب فقهى است كه به ترتيب ابواب فقهى نقل شده است. اين باب، در دو قسم است. قسم اوّل احاديثى كه از طريق فخرالمحقّقين و به ترتيب علّامه حلّى، مرتّب به ابواب فقهى است.

قسم دوم، شامل احاديث فقهى است كه احمد بن فهد حلّى، نويسنده المهذّب البارع، روايت كرده و بر ترتيب محقّق حلّى، صاحب الشرائع، مرتّب شده است. ابواب‌