تاريخ حديث شيعه در سده هاى هشتم تا يازدهم هجرى - خدايارى، علي نقى؛ پور اكبر، الياس - الصفحة ٥٥ - ٦ جلال الدين حسينى

نام خاصّى براى آن نگذاشته است.

نويسنده، با ذكر القاب و تعابيرى مانند «الحضرة العليّة» در مقدّمه كتاب، آن را به يكى از ملوك عصر خود، تقديم كرده است. از اين رو، برخى آن را التحفة العليّة نامگذارى كرده‌اند.[١]

٥. جعفر جفرى‌

جلال الدين جعفر بن محمّد بن حسن، متخلّص به «جفرى»، نويسنده تاريخ يزد به فارسى است. نويسنده كتاب تا حوادث سال ٨٤٥ ق، را نگاشته و آن را جامع جفرى يا جفرى ناميده است. احمد بن على كاتب، پس از چهل سال كار، جفرى را تكميل كرد و كتاب تاريخ يزد خود را بر اساس كار وى، سامان داد. كتاب ديگر جفرى، تاريخ واسط و تاريخ جعفرى است.[٢]

٦. جلال الدين حسينى‌

ابوالعز جلال الدين بن عبد اللَّه بن شرف‌شاه، از عالمان قرن نهم هجرى است كه به سال ٨١٠ ق، از تَرَكه خود، برخى كتب را وقف كتاب‌خانه آستان قدس كرد. الرسالة السلطانية الأحمدية فى إثبات العصمة النبويّة المحمديّة، نام كتابى از جلال الدين است كه كفعمى، در برخى مجموعه‌هاى خود، از آن مطلب نقل كرده است. اين كتاب، به نام سلطان احمد بن اويس (م ٨٠٨ يا ٨١٣ ق) نگاشته شده است. كتاب ديگر او، منهج الشيعة فى فضائل وصىّ خاتم الشريعة است كه به نام اويس بن حسن ايلخانى (م ٧٧٥ ق)، پدر احمد بن اويس، نوشته است.[٣]

[١]. همان، ص ١٥؛ الذريعة، ج ٣، ص ٤٥٥.

[٢]. الضياء اللامع، ص ٢٣.

[٣]. رياض العلماء، ج ١، ص ١١٤؛ الضياء اللامع، ص ٢٤. نام كتاب در رياض،« منهج الشيعة فى فضائل وصى خاتم الشريعة» و در الذريعة( ج ٢٣، ص ١٩٣)،« منهج الشيعة فى فضائل خاتم الشريعة» آمده است.