تاريخ حديث شيعه در سده هاى هشتم تا يازدهم هجرى - خدايارى، علي نقى؛ پور اكبر، الياس - الصفحة ٧٤ - ٨ جنة الأمان الواقية وجنة الايمان الباقية

٨. جنّة الأمان الواقية وجنّة الايمان الباقية

اين كتاب، معروف به مصباح الكفعمى و دومين اثر مهم برجاى مانده از نويسنده و شامل پنجاه فصل در ادعيه، احراز، آداب، سنن، زيارات و تعويذات است. اين كتاب كه كفعمى آن را پس از البلد الأمين و به سال ٨٩٥ هجرى به پايان برده.[١] از مصادر بحار الأنوار است.[٢] مصباح الكفعمى، از نظر سبك نگارش، شبيه البلد الأمين و در حقيقت، پالايش و نگارش جديدى از آن كتاب است. كفعمى در مقدّمه كتاب تصريح مى‌كند كه مطالب آن را از كتاب‌هايى كه صحّت آنها مورد اعتماد بوده و مأمور به تمسّك به آنها هستيم، گِرد آورده است.[٣] اين كتاب نيز داراى حواشى‌اى از خودِ نويسنده است.[٤] آقا بزرگ، بر آن است كه حواشى اين كتاب، گسترده بوده و بسى بيشتر از مقدار چاپ شده در حواشى كتاب است.[٥] كفعمى، در پايان كتاب، مصادر خود را كه بالغ بر ١٨٠ جلد كتاب است، برشمرده كه ظاهراً همان مصادر كتاب البلد الأمين است. البته، قبل از يادكرد مصادر مى‌گويد:

وبالجملة فقد دخل فى هذا الكتاب، كتب أخر ودفاتر غرر؛ غير أنّى لم أكن أعرف ابن نجدتها، ولا ساكن بلدتها. فأخذت ماتيسّر لى من أبنائها، و إن لم أكن أعرف أحداً من أصحابها وأسمائها.[٦] به نظر مى‌رسد اين كتاب‌ها غير از كتاب‌هايى است كه اسامى آنها را ذكر كرده است. احتمالًا از اين مصادر، در مطالب و توضيحات حواشى كتاب، بهره برده است.

[١]. مصباح الكفعمى، ص ١٠٠٣.

[٢]. بحار الأنوار، ج ١، ص ١٦.

[٣]. مصباح الكفعمى، ص ٦.

[٤]. روضات الجنّات، ج ١، ص ٢١.

[٥]. الذريعة، ج ٦، ص ٥٧؛ كتاب‌خانه ابن طاووس، ص ١٥٣.

[٦]. مصباح الكفعمى، ص ١٠٠٤.