تاريخ حديث شيعه در سده هاى هشتم تا يازدهم هجرى - خدايارى، علي نقى؛ پور اكبر، الياس - الصفحة ١٠٩ - ٣ إلزام النواصب بإمامة على بن أبى طالب عليه السلام

ابراهيم نخعى، انس بن مالك، شعبى و خالد حذاء پرداخته است.[١] نيز در ادامه به ذكر اسامى كسانى كه متّهم به داشتن اعتقادات قدرى و ارجاء هستند، پرداخته است.[٢] كتاب الصراط المستقيم، افزون بر آن كه يك متن كلامى است و به دفاع از مبانى تشيّع پرداخته، از دو جهت ديگر نيز داراى اهمّيت است. نخست آن كه با توجّه به اين كه برخى از مصادر مورد استفاده نويسنده، اكنون در دسترس نيستند، احاديث و مطالب آنها از طريق اين كتاب براى ما باقى مانده است.

دوم آن كه بياضى، در مقام دفاع از عقايد شيعى، به نقد و بررسى احاديث و راويان اهل سنّت پرداخته، كه از اين نظر نيز كتاب وى، قابل توجّه است.

گفتنى است كه بياضى، رساله‌اى دارد به نام «الباب المفتوح إلى ما قيل فى النفس والروح»، كه علّامه مجلسى، متن آن را در بحار الأنوار، آورده است.[٣] اين كتاب، حديثى نيست.

٣. إلزام النواصب بإمامة على بن أبى طالب عليه السلام‌[٤]

اين كتاب كه با انتساب ظاهرى به شيخ مفلح بن حسين (/ حسن) بن راشد (/ رشيد) بحرانى، از دانشمندان قرن نهم هجرى، منتشر شده، در منابع كتاب‌شناسى به چندين نفر نسبت داده شده است.

در أمل الآمل، درباره نويسنده آن، اظهار بى‌اطّلاعى شده است.[٥] برخى آن را

[١]. ر. ك: همان، ج ٣، ص ٢٤١- ٢٥٤.

[٢]. ر. ك: همان، ص ٢٥٤- ٢٥٦.

[٣]. بحار الأنوار، ج ٦١، ص ٩١.

[٤]. الذريعة، ج ٢، ص ٢٨٩( ش ١١٧٠).

[٥]. أمل الآمل، ج ٢، ص ٣٦٤.