تاريخ حديث شيعه در سده هاى هشتم تا يازدهم هجرى - خدايارى، علي نقى؛ پور اكبر، الياس - الصفحة ٢٤١ - ب) قرن نهم

چهارشنبه دوازدهم شعبان ٨٤٩.[١] ٤. اجازه متوسّط سيّد حسن بن حمزة بن محسن حسينى موسوى نجفى به سيّد جلال الدين عبد على بن محمّد بن ابى هاشم بن زكى الدين يحيى بن محمّد بن على بن ابى هاشم حسينى، در اوّل ربيع ثانى ٨٦٢.[٢] ٥. اجازه مختصر حسن بن سليمان بن خالد حلّى (شاگرد شهيد اوّل) به عزّ الدين حسين بن محمّد بن حسن حمويانى، در ٢٣ محرّم ٨٠٢، كه بر ظَهر الخصال شيخ صدوق، نگاشته است.[٣] ٦. اجازه عزّ الدين حسين بن زين الدين على بن حسام عاملى عيناثى به برخى از شاگردان خود، به تاريخ ٨٥٦ ق، كه در آن از برادرش ظهير الدين محمّد بن على بن حسام، و برادرش از پدرشان زين الدين على بن حسام، روايت مى‌كند كه او خود، روايت كننده از برادر خود، جعفر بن حسام است.[٤] ٧. اجازه مختصر عزّ الدين حسين عاملى به سيّد عزّ الدين حسين بن سيّد مرتضى بن سيّد ابراهيم حسينى شارى، در سيزدهم رجب ٨٧٣ كه در آن از برادر يادشده‌اش و از شيخ ابى طالب ورانى (/ درانى) روايت مى‌كند كه هر دو از ابن فهد حلّى روايت مى‌كنند. همچنين، در اجازه از ناصربن ابراهيم بويه‌اى از ابو القاسم ضياء الدين، پسر شهيد، از شهيد، روايت مى‌كند.[٥] ٨. اجازه مختصر رضى الدين عبد الملك بن شمس الدين اسحاق واعظ قمى كاشانى به زين الدين على، كه به سال ٨٥١ ق، بر قواعد الأحكام علّامه حلّى نوشته شده‌

[١]. همان، ص ١٥٩( ش ٧٩٧).

[٢]. همان، ص ١٧١( ش ٨٦١).

[٣]. همان، ص ١٧٢( ش ٨٦٦).

[٤]. همان، ص ١٨٧( ش ٩٦٩).

[٥]. همان، ش ٩٧٠.