تاريخ حديث شيعه در سده هاى هشتم تا يازدهم هجرى - خدايارى، علي نقى؛ پور اكبر، الياس - الصفحة ٢٣٨ - الف) قرن هشتم

٣٣. اجازه مبسوط فخرالمحقّقين به شمس الدين محمّد بن صدقه، به تاريخ پانزدهم ذى قعده ٧٥٨. شيخ ابراهيم بن سليمان قطيفى، در اجازه خود به شيخ شمس الدين محمّد بن تركى به سال ٩١٥، آن را درج نموده است.[١] ٣٤. اجازه مختصر فخرالمحقّقين به شيخ شمس الدين محمّد بن ابى طالب، به سال ٧٥٠ ق.[٢] ٣٥. اجازه مختصر فخرالمحقّقين به شيخ شمس الدين ابى عبد اللَّه محمّد بن مكى (مق ٧٨٦)، بر ظَهر إيضاح الفوائد، در ششم شوّال ٧٥٦ در حلّه. شهيد، اجازات ديگرى نيز از فخر المحقّقين دارد، از جمله در يازدهم شوّال ٧٥٤.[٣] ٣٦. اجازه مختصر فخرالمحقّقين به شيخ محمّد بن محمّد اسفنديارى آملى، بر ظَهر كشف المراد، به سال ٧٤٥ ق.[٤] ٣٧. اجازه مختصر فخرالمحقّقين به سيّد مهنا بن سنان بن عبد الوهاب جعفرى عبدلى حسينى مدنى، صاحب المسائل المهنائية در ذيل اجازه علّامه حلى به سيّد مهنا.[٥] ٣٨. اجازه مختصر فخرالمحقّقين به پسرش شيخ ابى المظفر يحيى بن محمّد بن حسن، بر ظَهر خلاصة الأقوال در نوزدهم ذى حجّه ٧٤٧.[٦] ٣٩. اجازه متوسّط سيّد تاج الدين محمّد بن ابى جعفر قاسم بن حسين، معروف به ابن سعيد (م ٧٧٦ ق) به شمس الدين محمّد بن جمال الدين احمد بن ابى المعالى‌

[١]. همان، ش ١٢٣٩.

[٢]. همان، ش ١٢٤٠.

[٣]. همان، ش ١٢٤١. نيز، ر. ك: بحار الأنوار، ج ١٠٧، ص ١٧٧.

[٤]. همان، ش ١٢٤٢.

[٥]. همان، ش ١٢٤٣. نيز، ر. ك: بحار الأنوار، ج ١٠٧، ص ١٥٠.

[٦]. همان، ص ٢٣٧( ش ١٢٤٤).