تاريخ حديث شيعه در سده هاى هشتم تا يازدهم هجرى - خدايارى، علي نقى؛ پور اكبر، الياس - الصفحة ٧٦ - ٩ الجنة الواقية و الجنة الباقية

مقدّس، موجود است.[١] ٣. نيك‌بختيه. اين ترجمه، توسّط ميرزا محمود بن على به نام «آقا نيك‌بخت» به تاريخ ١٠٥٥ ق، انجام شده است. نسخه نگاشته آن به خطّ زين الدين على، در تاريخ ١١٢٠ ق، در كتاب‌خانه آستان قدس، موجود است.[٢] ٤. راحة الأرواح فى ترجمة المصباح، از مير محمّد حسين خان بن سيّد محمّد على موسوى جزائرى. بنا به نقل آقا بزرگ، اين كتاب در سال ١٣٢٤ ق، چاپ شده است.[٣] از تلخيص‌هاى مصباح، مى‌توان به الأنوار المقتبسة من مصباح الأبرار، اشاره كرد كه شامل ٢٤ فصل بوده و توسّط مسعود بن فضل اللَّه حسنى حسينى بهبهانى در چهارم شعبان ١٠٨٦ گزينش شده است. صاحب الذريعة، نسخه خطّى آن را نزد حاج ميرمحمود تبريزى ديده است.[٤] خود كفعمى نيز تلخيصى از كتاب جنّة الأمان فراهم كرده كه معرّفى مى‌شود.

٩. الجنّة الواقية و الجنّة الباقية

اين كتاب، چكيده مصباح و شامل چهل فصل است كه توسّط خود كفعمى انجام شده است.[٥] بنا به گفته آقا بزرگ، نسخه‌اى از اين كتاب به خطّ مؤمن حسين بن مجد الدين على بهبهانى، كه تاريخ نگارش آن ١٠٦٣ ق، و در تملّك فرهاد ميرزاى قاجار بوده، نزد سيّد حسن خطيب بوده است.[٦] اين كتاب به سال ١٣١٤ ق، به نام مختصر مصباح‌

[١]. همان، ج ٢١، ص ١٠٥( ش ٤١٤١).

[٢]. همان، ج ٢٤، ص ٤٣٦( ش ٢٢٨٣).

[٣]. همان، ج ١٠، ص ٥٥،( ش ١٥).

[٤]. همان، ج ٢٦، ص ٦٣( ش ٢٩٣).

[٥]. همان، ج ٥، ص ١٦٢( ش ٦٨٦)؛ موسوعة مؤلّفى الإماميّة، ج ١، ص ٣١٨.

[٦]. همان‌جا.