تاريخ حديث شيعه در سده هاى هشتم تا يازدهم هجرى - خدايارى، علي نقى؛ پور اكبر، الياس - الصفحة ٢١٧ - ٥ الفصول الفخرية فى أصول البرية

استنساخ كرده است.[١] عمدة الطالب چاپ شده، در حقيقت نگارش دوم از اين كتاب است كه نويسنده، يك سوم نگارش نخست (نسخه تيمورى) را حذف كرده و آن را در يك «مقدّمه» و سه «اصل» و هر اصل شامل چندين «فصل»، مرتّب كرده است.[٢] اين كتاب، مورد عنايت عالمان اماميّه بوده و در پژوهش‌هاى مربوط به تاريخ و انساب، از آن بهره برده‌اند[٣].

منابع ابن عنبه در نگارش عمدة الطالب، مطالب استادش ابن مُعَيّه (م ٧٧٦ ق) و كتاب‌هاى ابوالحسن على بن محمد بن على صوفى (معروف به ابن صوفى عُمَرى)، معاصر سيد مرتضى (مانند المجدى والمبسوط) و نيز كتاب در علم انساب ابو نصر سهل بن عبد اللَّه بخارى به نام نسب الطالبيين (تأليف ٥٩٢ ق) است.[٤] عمدة الطالب، بار نخست به سال ١٣٥٨ ق، با تحقيق سيّد محمّدصادق آل بحرالعلوم و ديگر بار با تصحيح محمّدحسن آل طالقانى و با مقدّمه و تعليقات سيّد محمّد صادق آل بحرالعلوم، در نجف منتشر شده است.

چاپ ديگر اين كتاب، توسّط مكتبة الثقافة الدينيّة در قاهره و با تحقيق گروهى از محقّقان به سال ١٤٢١ ق انجام پذيرفته است.

در پايان اين كتاب، رساله‌اى در اصطلاحات علم نسب نيز آمده است.

٥. الفصول الفخرية فى أصول البريّة[٥]

اين كتاب نيز نوشته سيّد جمال الدين احمد بن عنبه است كه آن را براى سيّد

[١]. الذريعة، ج ١٥، ص ٣٣٨( ش ٢١٧٠).

[٢]. همان جا. در مقدّمه عمدة الطالب چاپ نجف( ص ١٣)، نسخه جلالى را بزرگتر از تيمورى دانسته كه‌خطاست.

[٣]. ر. ك: بحار الأنوار، ج ١، ص ٢٣.

[٤]. براى مثال، ر. ك: عمدة الطالب، انتشارات رضى، ص ٣٤، ٣٨، ٤٠، ٩٣.

[٥]. الذريعة، ج ١٦، ص ٢٤٢( ش ٩٦٠)؛ موسوعة مؤلّفى الإماميّة، ج ٤، ص ٢١٨؛ الفصول الفخرية، مقدّمه جلال الدين همايى.