تاريخ حديث شيعه در سده هاى هشتم تا يازدهم هجرى - خدايارى، علي نقى؛ پور اكبر، الياس - الصفحة ٣٠٩ - يك على بن حسين بن عبدالعال عاملى(محقق كركى)

فصل دوم: پيش‌گامان علم حديث در سده‌هاى دهم و يازدهم هجرى‌

اين عصر، كه به حق مى‌توان آن را «عصر طلايى حديث شيعه» دانست، سرآغاز گسترش فقه و حديث شيعه پس از چندين قرن ايستايى و ركود بوده است. اين فصل، به شرح حال آن دسته از علماى جبل عامل و ايرانى مى‌پردازد كه براى اوّلين بار، توجّه خويش را به حديث معطوف ساخته، با تربيت شاگردان بعد از خود، به نشر و گسترش علم حديث پرداختند. همين نكته، فصل مميّز اين فصل با فصل بعدى است.

محدّثان شيعى عرب‌

يك. على بن حسين بن عبدالعال عاملى (محقّق كَرْكى)

زين الدين ابوالحسن على بن حسين بن عبدالعال عاملى كركى (٨٧٠- ٩٤٠ ق)، سرآمدِ روزگار خود در علوم معقول و منقول بود.[١] شيخ حرّ عاملى در أمل الآمل درباره او مى‌نويسد:

ثقه بودن وى در حديث و روايت، علم و فضل، عالى‌قدرى و عظمت شأن و كثرت تحقيقاتش چنان مشهور است كه نيازى به تعريف ندارد.[٢]

[١]. عالم آراى عباسى، ج ١، ص ١٥٤.

[٢]. أمل الآمل، ج ١، ص ١٢١.