تاريخ حديث شيعه در سده هاى هشتم تا يازدهم هجرى - خدايارى، علي نقى؛ پور اكبر، الياس - الصفحة ٣١٨ - اساتيد و مشايخ حديثى حسين بن عبدالصمد عاملى

حديثى در آن زمان، گلايه نموده و چنين آورده است:

بررسى احاديث وارد شده از ائمه معصوم، از بزرگ‌ترين مهمّات است و اهمال كردن نسبت به آن، خصوصاً در اين زمان، از بزرگ‌ترين زيان‌هاست. بر هر كسى به اندازه توانش واجب است به احاديث اهل بيت عليهم السلام و چگونگى استدلال به آنها بپردازد؛ چرا كه مى‌بينم اصول حديث و نام و رسم آن، از ميان رفته است؛ چيزى كه علماى گذشته، اهمّيت فراوانى به آن مى‌دادند و از روايات، در بيان قواعد، استفاده‌هاى بسيار مى‌كردند.[١] شيخ حسين، بيشتر اوقات خود را در تدريس و مقابله و تصحيح كتب حديثى گذرانيد. وى كلاس درس بزرگى داشت و در خانه پسرش درس مى‌داد، وى بعداً به هرات رفت و پسرش در قزوين، ماندگار شد.[٢] از آن‌جا كه بيشتر اهل هرات از معرفت و شناخت ائمّه اثنا عشر عاجز بودند، شيخ حسين بنا به دستور شاه طهماسب، براى ارشاد مردم آن ناحيه به هرات رفت و در طول اقامت هشت ساله خويش در اين خطّه، به نشر علوم دينى و اجراى احكام شرعى پرداخت و طلّاب و حتّى فقها و علما، از نواحى مختلف ايران و ماوراءالنهر براى مقابله حديث و اخذ علوم دينى و تحقيق معارف شرعى به نزد او مى‌رفتند.[٣]

اساتيد و مشايخ حديثى حسين بن عبدالصمد عاملى‌

١. سيّد حسن بن جعفر حسينى كَرْكى.[٤] ٢. زين الدين بن على عاملى (شهيد ثانى). شيخ حسين، بارزترين شاگرد شهيد

[١]. وصول الأخيار إلى أصول الأخبار، ص ٢٨- ٣٠.

[٢]. خورشيد عالى قاپو، ص ٢٢٨.

[٣]. رياض العلماء، ج ٢، ص ١٢٠.

[٤]. همان، ج ٢، ص ١٠٩.