تاريخ حديث شيعه در سده هاى هشتم تا يازدهم هجرى - خدايارى، علي نقى؛ پور اكبر، الياس - الصفحة ٥٤ - ٤ محمد بن حبيب

ب. قرن نهم‌

١. ابراهيم بحرانى‌

ابراهيم بن عيسى بن ابراهيم بحرانى، به سال ٨٣٨ ق، كتاب الكشكول فيما جرى‌ على آل الرسول را كتابت كرده است. اين نسخه، در تملّك شيخ عبد اللَّه بن اسماعيل بن محاسن معمار اسدى بوده است.[١]

٢. احمد جَبَعى‌

جمال الدين احمد بن على بن حسن، برادر شيخ ابراهيم كفعمى (م ٩٠٥ ق) است كه پيش از برادر خود، درگذشته است. او نويسنده كتاب زبدة البيان فى عمل شهر رمضان است كه شيخ كفعمى، در آثار خود، مانند: البلد الأمين، با تصريح به نام نويسنده، از آن مطلب نقل مى‌كند.[٢]

٣. احمد مهنّا

شهاب الدين احمد بن محمّد بن على بن حسن مهنّا داوودى موسوى، معروف به «نسّابه»، نويسنده كتاب عمدة الطالب فى مناقب أبى طالب است. او به سال ٨٦٠ ق، اين كتاب را به همراه پسرش جمال الدين جعفر بن احمد، مقابله كرده است. بنا به گزارش محقّق تهرانى، نسخه خطّى كتاب، در كتاب خانه داماد ابراهيم در شهر سليمانيه تركيه موجود است.[٣]

٤. محمّد بن حبيب‌

افصح الدين محمّد بن حبيب بن احمد حسنى حسينى، به سال ٨٨١ ق، نگارش شرح نهج البلاغةى خود را به پايان برده است. شرح وى، شرح مبسوطى است كه نويسنده،

[١]. الضياء اللامع، ص ٢.

[٢]. همان، ص ٥.

[٣]. همان، ص ١٠.