تاريخ حديث شيعه در سده هاى هشتم تا يازدهم هجرى - خدايارى، علي نقى؛ پور اكبر، الياس - الصفحة ١١٠ - ٣ إلزام النواصب بإمامة على بن أبى طالب عليه السلام

به سيّد بن طاووس نسبت داده‌اند.[١] شيخ آقا بزرگ، پس از گزارش سخن شيخ حرّ عاملى و نويسنده كشف الحجب، گفته كه شيخ سليمان بن عبد اللَّه ماحوزى (م ١١٢١ ق)، در رساله‌اى كه در شرح حال برخى از علماى بحرين نگاشته، تصريح كرده كه اين كتاب، از آنِ شيخ مفلح بن حسن صيمرى، نويسنده غاية المرام فى شرح شرائع الإسلام است.[٢] در فهرست نسخه‌هاى خطّى كتاب‌خانه آستان قدس رضوى نيز، اين كتاب به ابن طاووس، ابراهيم قطيفى و مفلح صيمرى نسبت داده شده است.[٣] نويسنده رياض العلماء، در ذيل: «حسين بن مفلح بن حسين»، كتاب را به او نسبت داده و ضمن مشتبه دانستن نويسنده آن بر اكثر اهل زمان خود، گفته كه تعدادى از نسخ قديمى كتاب را در بحرين، احسا و جز آن، ديده كه در آنها كتاب را از تأليفات شيخ حسين دانسته‌اند. البته گمان مى‌رود كه تأليف پدر اوست.[٤] همو در ذيل: «مفلح بن حسين» نيز نوشته است:

امّا إلزام النواصب، از مؤلّفات شيخ مفلح بن حسين بن مفلح صيمرى مشهور است ... و گاه به سيّد بن طاووس نسبت داده مى‌شود، و اين، خطاست، زيرا نويسنده إلزام النواصب، از كتاب‌هاى ابن ابى الحديد معتزلى نقل قول مى‌كند، در حالى كه ابن طاووس- گو اين كه معاصر ابن ابى الحديد است- در كتاب‌هاى خود، از نوشته‌هاى او نقل نكرده است ... احتمال دارد كه از تأليفات سيّد حيدر آملى، صاحب كتاب الكشكول باشد ... ولى حق آن است كه از تأليفات همان شيخ حسين ياد شده است.[٥]

[١]. كشف الحجب والأستار، ص ٥٨( ش ٢٧٤).

[٢]. الذريعة، ج ٢، ص ٢٩٠( ش ١١٧٠).

[٣]. فهرست كتب خطّى كتاب‌خانه آستان قدس، ج ١٤، ص ٨١؛ كتاب‌خانه ابن طاووس، ص ١١٤.

[٤]. رياض العلماء، ج ٢، ص ١٧٩.

[٥]. همان، ج ٦، ص ٤٣.