تاريخ حديث شيعه در سده هاى هشتم تا يازدهم هجرى - خدايارى، علي نقى؛ پور اكبر، الياس - الصفحة ٦٤ - ٢ المجموع الرائق من أزهار الحدائق

كتاب، در موضوعات گوناگون و متفرّقه و عمدتاً در باب ادعيه و امامت امامان و مناقب حضرت امير عليه السلام است. از ويژگى‌هاى كتاب آن كه نويسنده، برخى از كتاب‌هاى كلامى و حديثى پيشينيان را در اثر خود، درج كرده است كه مشخّصات اين كتاب‌ها خواهد آمد. ابواب كتاب، از اين قرار است:

باب اوّل، درباره خواص قرآن كريم و احاديث طبّى از ائمه عليهم السلام است. در اين باب، نويسنده، خواص، فضائل و آثار قرائت يا كتابت يكايك سُوَر قرآن را بدون اسناد به معصوم عليه السلام آورده است. در اين بخش، به ندرت حديث به چشم مى‌خورد.

سيّد هبة اللَّه، مصادر احاديث خود را ذكر نمى‌كند. محقّق كتاب نيز كه منابع احاديث را نيافته، به مواضع نقل برخى از آنها در مصباح الكفعمى اشاره نموده است.[١] در ادامه باب، احاديث در زمينه طب از معصومان عليهم السلام، آمده است. از مصادر اين بخش- كه محقّق كتاب ارائه كرده- مكارم الأخلاق،[٢] طب الأئمّة عليهم السلام،[٣] الكافى‌[٤] و كتاب من لايحضره الفقيه،[٥] شايان ذكرند.

در باب‌هاى دوم و سوم، نويسنده، كتاب الاعتقادات صدوق و جمل العلم والعمل سيّد مرتضى را درج نموده است. باب چهارم- كه بيش از نصف جلد اوّل را شامل شده- در بردارنده ادعيه، احراز، حُجُب و اختيارات ايّام وارد از ائمّه عليهم السلام است. در ابتداى اين باب، تعقيبات نمازهاى واجب آمده كه محقّق كتاب، نشانى آنها را در مصباح المتهجّد شيخ طوسى به دست داده است. در بخش دوم باب چهارم، دعاهاى ايّام هفته از امام كاظم عليه السلام آمده كه نويسنده، آنها را از دستْ‌خطّ جدّ پدرى خود،

[١]. المجموع الرائق، ج ١، ص ٨، ٩، ١٠، ١١ و ١٢.

[٢]. همان، ص ٣٠.

[٣]. همان‌جا.

[٤]. همان، ص ٣١، ٣٢ و ٣٣.

[٥]. همان، ص ٣٢.