تاريخ حديث شيعه در سده هاى هشتم تا يازدهم هجرى - خدايارى، علي نقى؛ پور اكبر، الياس - الصفحة ١٧١ - الف آثار چاپى

سفارش پيامبر خدا به اميرمؤمنان است، جداگانه نگاشته و روايت كرده است.[١] در ابتداى اين روايت آمده است:

يا على! من حفظ من أمّتى أربعين حديثاً يطلب بذلك وجه اللَّه والدار الآخرة، حشره اللَّه مع النبيّين والصدّيقين و الشهداء والصالحين وحسن أولئك رفيقاً.

آن گاه، پيامبر اكرم، شمارى از احكام دينى را برشمرده و در پايان روايت فرموده است:

فهذه أربعون حديثاً، من استقام عليها و حفظها عنّى من أمّتى، دخل الجنّة برحمة اللَّه ....[٢] علّامه مجلسى، از اين روايت، استظهار كرده كه براى حفظ چهل حديث، جايز است بر حفظ حديث واحد، كه مشتمل بر چهل حكم است، بسنده شود؛ زيرا بر روايت جداگانه هريك از آن احكام، حديث صدق مى‌كند.[٣] نويسنده الذريعة با توجّه به سخن علّامه مجلسى، روايت اين حديث را چهل حديث دوم از شهيد اوّل دانسته است. بنا به گفته ايشان، اين اربعين به سال ١٣١٤ ق، چاپ شده است.[٤] ٣. الرسالة العليّة فى الأحاديث النبويّة (شرح چهل حديث نبوى)، از كمال الدين حسين واعظ كاشفى (م ٩١٠ ق).[٥] نسخه‌هاى خطّى اين كتاب در كتاب‌خانه لعله لى استانبول و مجلس شوراى اسلامى و كتاب‌خانه محدّث ارمَوى در تهران، موجود است. نيز نسخه سيّد محمّد جزائرى در نجف به خطّ عبد الرضا بن عبد اللَّه قاضى به سال ١٠٦٣ ق، كتابت شده‌

[١]. الذريعة، ج ١، ص ٤٢٨( ش ٢١٨٦).

[٢]. اين حديث در الخصال( ص ٥٤٣، ش ١٩) آمده است.

[٣]. بحار الأنوار، ج ٢، ص ١٥٦. مقايسه شود با شرح أصول الكافى، ملّا صالح مازندرانى، ج ٢، ص ١٩٤.

[٤]. الذريعة، ج ١، ص ٤٢٩( ش ٢١٨٦).

[٥]. همان، ج ١١، ص ٢١١( ش ١٢٦٢). كشف الظنون، ج ١، ص ٢٧٨، هدية العارفين، ج ١، ص ٣١٦.