تاريخ حديث شيعه در سده هاى هشتم تا يازدهم هجرى - خدايارى، علي نقى؛ پور اكبر، الياس - الصفحة ٣٩٩ - د تفسير مأثور

ديدم كه مردم اين زمان به تفسير رو آورده‌اند و از كسى كه از اهل بيت عليهم السلام نقل نكرده، چيزى را مى‌گيرند، در حالى كه قرآن در منزل آنان نازل شده و علمى دارند كه ديگران ندارند ... در كتاب «هادى ...» بسيارى از روايات تفسيرى اهل بيت عليهم السلام را (قبل از برخوردم به تفسير شيخ ثقه عيّاشى و تفسير محمّد بن عباس بن ماهيار و ...) جمع كرده بودم. و اين كتابم (البرهان)، تو را به بسيارى از اسرار علم قرآن، مطّلع مى‌سازد و تو را به آنچه كه گوينده تفسير از فهم آن عاجز است، راهنمايى مى‌كند و براى تو آنچه را كه درباره علوم شرعى، قصص، اخبار نورانى و فضايل اهل بيت اماميه است، توضيح مى‌دهد.[١] وى قبل از ورود به بحث تفسير، هفده باب به عنوان «فوايد بحث» آورده و در هر كدام، توضيحاتى داده است. روش وى در اين تفسير بدين‌گونه است كه هرگاه در تفسير آيه‌اى، روايتى به طور صريح از اهل بيت عليهم السلام پيدا نمى‌كرد، كلام على بن ابراهيم قمّى را به منزله روايت، در تفسير خويش مى‌آورد و علّت آن را منسوب بودن اين تفسير به امام صادق عليه السلام مى‌دانست.[٢] تأليف اين اثر در سال ١٠٩٥ ق، صورت گرفته است.

١٠. نور الثقلين، از شيخ عبد على بن جمعة عروسى حويزى (م ١١١٢ ق).

مصنّف در اين تفسير، بر احاديث منقول از رسول اكرم و اهل بيت عليهم السلام اعتماد نموده است. وى به لحاظ وسعت اطّلاعات و كثرت جستجويش در منابع مختلف، راه تحقيق را براى محقّقانى كه در تحقيق متون كار مى‌كردند، هموار كرد و احاديث صحيح را از ميان آنها استخراج نموده، روايات ضعيف و مضطرب را دسته‌بندى كرده است.

اين تفسير، حاوى بسيارى از روايات اهل بيت عليهم السلام در تفسير قرآن كريم است‌

[١]. همان جا.

[٢]. المفسرون حياتهم و منهجهم، ص ٢٠١.