تاريخ حديث شيعه در سده هاى هشتم تا يازدهم هجرى - خدايارى، علي نقى؛ پور اكبر، الياس - الصفحة ١٧٠ - الف آثار چاپى

«عام البلوى» و بسيار مورد تشويق است. بقيه احاديث نيز درباره مسائل ديگر است.[١] شيخ شهيد، در ابتداى كتاب، پس از تأكيد بر عنايت عالمان و فاضلان پيشين شيعه به گردآورى چهل حديث از احاديث پيامبر اكرم و ائمه عليهم السلام، به دليل حديثى كه با نقل صحيح و به الفاظ مختلف، درباره چهل حديث از پيامبر خدا، شهرت يافته،[٢] با سلسله اسناد خود، حديث «من حفظ على امّتى أربعين حديثاً...» را نقل مى‌كند و سپس، بقيه احاديث را مى‌آورد. شيخ شهيد، در همه احاديث، ملتزم است كه سلسله سند خود را تا معصوم عليه السلام، نقل كند. مشايخ او در نقل احاديث اين كتاب، عبارت‌اند از:

١. سيّد عميدالدين عبد المطّلب حسينى حلّى، معروف به «عميدى»، ٢. فخر المحقّقين حلّى، ٣. شيخ ابو محمّد حسن بن احمد بن نما حلّى، ٤. زين الدين على بن احمد بن طراد مطار آبادى، ٥. تاج الدين محمّد بن معيّه حسنى، ٦. سيّد شمس الدين محمّد بن احمد بن ابى المعالى موسوى، ٧. رضى الدين ابوالحسن على بن احمد، معروف به «مَزيَدى».[٣] از مصدريابى محقّقان كتاب بر مى‌آيد كه احاديث آن از منابع معتبر حديثى شيعه نقل شده است. نويسنده، گاه درباره واژگان دشوار و احكام شرعى برگرفته از حديث، توضيح مى‌دهد.[٤] ترجمه‌اى از اين كتاب به قلم آقاى محمّد على كوشا به وسيله انتشارات نهاوندى قم، منتشر شده است.

٢. الأربعون حديثاً، از شهيد اوّل (مق ٧٨٦ ق).

بنا به نقل شيخ آقا بزرگ، شهيد اوّل، حديث واحدى را با سند واحد كه شامل‌

[١]. الأربعون حديثاً، ص ٢٠.

[٢]. همان، ص ١٧.

[٣]. ر. ك: همان، ص ٧- ٨( مقدّمه).

[٤]. ر. ك: همان، ص ٢٢، ٢٣، ٣٤ و ٣٥.