دانشنامه بزرگ اسلامی
 
٨٧٨ ص
٨٧٩ ص
٨٨٠ ص
٨٨١ ص
٨٨٢ ص
٨٨٣ ص
٨٨٤ ص
٨٨٥ ص
٨٨٦ ص
٨٨٧ ص
٨٨٨ ص
٨٨٩ ص
٨٩٠ ص
٨٩١ ص
٨٩٢ ص
٨٩٣ ص
٨٩٤ ص
٨٩٥ ص
٨٩٦ ص
٨٩٧ ص
٨٩٨ ص
٨٩٩ ص
٩٠٠ ص
٩٠١ ص
٩٠٢ ص
٩٠٣ ص
٩٠٤ ص
٩٠٥ ص
٩٠٦ ص
٩٠٧ ص
٩٠٨ ص
٩٠٩ ص
٩١٠ ص
٩١١ ص
٩١٢ ص
٩١٣ ص
٩١٤ ص
٩١٥ ص
٩١٦ ص
٩١٧ ص
٩١٨ ص
٩١٩ ص
٩٢٠ ص
٩٢١ ص
٩٢٢ ص
٩٢٣ ص
٩٢٤ ص
٩٢٥ ص
٩٢٦ ص
٩٢٧ ص
٩٢٨ ص
٩٢٩ ص
٩٣٠ ص
٩٣١ ص
٩٣٢ ص
٩٣٣ ص
٩٣٤ ص
٩٣٥ ص
٩٣٦ ص
٩٣٧ ص
٩٣٨ ص
٩٣٩ ص
٩٤٠ ص
٩٤١ ص
٩٤٢ ص
٩٤٣ ص
٩٤٤ ص
٩٤٥ ص
٩٤٦ ص
٩٤٧ ص
٩٤٨ ص
٩٤٩ ص
٩٥٠ ص
٩٥١ ص
٩٥٢ ص
٩٥٣ ص
٩٥٤ ص
٩٥٥ ص
٩٥٦ ص
٩٥٧ ص
٩٥٨ ص
٩٥٩ ص
٩٦٠ ص
٩٦١ ص
٩٦٢ ص
٩٦٣ ص
٩٦٤ ص
٩٦٥ ص
٩٦٦ ص
٩٦٧ ص
٩٦٨ ص
٩٦٩ ص
٩٧٠ ص
٩٧١ ص
٩٧٢ ص
٩٧٣ ص
٩٧٤ ص
٩٧٥ ص
٩٧٦ ص
٩٧٧ ص
٩٧٨ ص
٩٧٩ ص
٩٨٠ ص
٩٨١ ص
٩٨٢ ص
٩٨٣ ص
٩٨٤ ص
٩٨٥ ص
٩٨٦ ص
٩٨٧ ص
٩٨٨ ص
٩٨٩ ص
٩٩٠ ص
٩٩١ ص
٩٩٢ ص
٩٩٣ ص
٩٩٤ ص
٩٩٥ ص
٩٩٦ ص
٩٩٧ ص
٩٩٨ ص
٩٩٩ ص
١٠٠٠ ص
١٠٠١ ص
١٠٠٢ ص
١٠٠٣ ص
١٠٠٤ ص
١٠٠٥ ص
١٠٠٦ ص
١٠٠٧ ص
١٠٠٨ ص
١٠٠٩ ص
١٠١٠ ص
١٠١١ ص
١٠١٢ ص
١٠١٣ ص
١٠١٤ ص
١٠١٥ ص
١٠١٦ ص
١٠١٧ ص
١٠١٨ ص
١٠١٩ ص
١٠٢٠ ص
١٠٢١ ص
١٠٢٢ ص
١٠٢٣ ص
١٠٢٤ ص
١٠٢٥ ص
١٠٢٦ ص
١٠٢٧ ص
١٠٢٨ ص
١٠٢٩ ص
١٠٣٠ ص
١٠٣١ ص
١٠٣٢ ص
١٠٣٣ ص
١٠٣٤ ص
١٠٣٥ ص
١٠٣٦ ص
١٠٣٧ ص
١٠٣٨ ص
١٠٣٩ ص
١٠٤٠ ص
١٠٤١ ص
١٠٤٢ ص
١٠٤٣ ص
١٠٤٤ ص
١٠٤٥ ص
١٠٤٦ ص
١٠٤٧ ص
١٠٤٨ ص
١٠٤٩ ص
١٠٥٠ ص
١٠٥١ ص
١٠٥٢ ص
١٠٥٣ ص
١٠٥٤ ص
١٠٥٥ ص
١٠٥٦ ص
١٠٥٧ ص
١٠٥٨ ص
١٠٥٩ ص
١٠٦٠ ص
١٠٦١ ص
١٠٦٢ ص
١٠٦٣ ص
١٠٦٤ ص
١٠٦٥ ص
١٠٦٦ ص
١٠٦٧ ص
١٠٦٨ ص
١٠٦٩ ص
١٠٧٠ ص
١٠٧١ ص
١٠٧٢ ص
١٠٧٣ ص
١٠٧٤ ص
١٠٧٥ ص
١٠٧٦ ص
١٠٧٧ ص
١٠٧٨ ص
١٠٧٩ ص
١٠٨٠ ص
١٠٨١ ص
١٠٨٢ ص
١٠٨٣ ص
١٠٨٤ ص
١٠٨٥ ص
١٠٨٦ ص
١٠٨٧ ص
١٠٨٨ ص
١٠٨٩ ص
١٠٩٠ ص
١٠٩١ ص
١٠٩٢ ص
١٠٩٣ ص
١٠٩٤ ص
١٠٩٥ ص
١٠٩٦ ص
١٠٩٧ ص
١٠٩٨ ص
١٠٩٩ ص
١١٠٠ ص
١١٠١ ص
١١٠٢ ص
١١٠٣ ص
١١٠٤ ص
١١٠٥ ص
١١٠٦ ص
١١٠٧ ص
١١٠٨ ص
١١٠٩ ص
١١١٠ ص
١١١١ ص
١١١٢ ص
١١١٣ ص
١١١٤ ص
١١١٥ ص
١١١٦ ص
١١١٧ ص
١١١٨ ص
١١١٩ ص
١١٢٠ ص
١١٢١ ص
١١٢٢ ص
١١٢٣ ص
١١٢٤ ص
١١٢٥ ص
١١٢٦ ص
١١٢٧ ص
١١٢٨ ص
١١٢٩ ص
١١٣٠ ص
١١٣١ ص
١١٣٢ ص
١١٣٣ ص
١١٣٤ ص
١١٣٥ ص
١١٣٦ ص
١١٣٧ ص
١١٣٨ ص
١١٣٩ ص
١١٤٠ ص
١١٤١ ص
١١٤٢ ص
١١٤٣ ص
١١٤٤ ص
١١٤٥ ص
١١٤٦ ص
١١٤٧ ص
١١٤٨ ص
١١٤٩ ص
١١٥٠ ص
١١٥١ ص
١١٥٢ ص
١١٥٣ ص
١١٥٤ ص
١١٥٥ ص
١١٥٦ ص
١١٥٧ ص
١١٥٨ ص
١١٥٩ ص
١١٦٠ ص
١١٦١ ص
١١٦٢ ص
١١٦٣ ص
١١٦٤ ص
١١٦٥ ص
١١٦٦ ص
١١٦٧ ص
١١٦٨ ص
١١٦٩ ص
١١٧٠ ص
١١٧١ ص
١١٧٢ ص
١١٧٣ ص
١١٧٤ ص
١١٧٥ ص
١١٧٦ ص
١١٧٧ ص
١١٧٨ ص
١١٧٩ ص
١١٨٠ ص
١١٨١ ص
١١٨٢ ص
١١٨٣ ص
١١٨٤ ص
١١٨٥ ص
١١٨٦ ص
١١٨٧ ص
١١٨٨ ص
١١٨٩ ص
١١٩٠ ص
١١٩١ ص
١١٩٢ ص
١١٩٣ ص
١١٩٤ ص
١١٩٥ ص
١١٩٦ ص
١١٩٧ ص
١١٩٨ ص
١١٩٩ ص
١٢٠٠ ص
١٢٠١ ص
١٢٠٢ ص
١٢٠٣ ص
١٢٠٤ ص
١٢٠٥ ص
١٢٠٦ ص
١٢٠٧ ص
١٢٠٨ ص
١٢٠٩ ص
١٢١٠ ص
١٢١١ ص
١٢١٢ ص
١٢١٣ ص
١٢١٤ ص
١٢١٥ ص
١٢١٦ ص
١٢١٧ ص
١٢١٨ ص
١٢١٩ ص
١٢٢٠ ص
١٢٢١ ص
١٢٢٢ ص
١٢٢٣ ص
١٢٢٤ ص
١٢٢٥ ص
١٢٢٦ ص
١٢٢٧ ص
١٢٢٨ ص
١٢٢٩ ص
١٢٣٠ ص
١٢٣١ ص
١٢٣٢ ص
١٢٣٣ ص
١٢٣٤ ص
١٢٣٥ ص
١٢٣٦ ص
١٢٣٧ ص
١٢٣٨ ص
١٢٣٩ ص
١٢٤٠ ص
١٢٤١ ص
١٢٤٢ ص
١٢٤٣ ص
١٢٤٤ ص
١٢٤٥ ص
١٢٤٦ ص
١٢٤٧ ص
١٢٤٨ ص
١٢٤٩ ص
١٢٥٠ ص
١٢٥١ ص
١٢٥٢ ص
١٢٥٣ ص
١٢٥٤ ص
١٢٥٥ ص
١٢٥٦ ص
١٢٥٧ ص
١٢٥٨ ص
١٢٥٩ ص
١٢٦٠ ص
١٢٦١ ص
١٢٦٢ ص
١٢٦٣ ص
١٢٦٤ ص
١٢٦٥ ص
١٢٦٦ ص
١٢٦٧ ص
١٢٦٨ ص
١٢٦٩ ص
١٢٧٠ ص
١٢٧١ ص
١٢٧٢ ص
١٢٧٣ ص
١٢٧٤ ص
١٢٧٥ ص
١٢٧٦ ص
١٢٧٧ ص
١٢٧٨ ص
١٢٧٩ ص
١٢٨٠ ص
١٢٨١ ص
١٢٨٢ ص
١٢٨٣ ص
١٢٨٤ ص
١٢٨٥ ص
١٢٨٦ ص
١٢٨٧ ص
١٢٨٨ ص
١٢٨٩ ص
١٢٩٠ ص
١٢٩١ ص
١٢٩٢ ص
١٢٩٣ ص
١٢٩٤ ص
١٢٩٥ ص
١٢٩٦ ص
١٢٩٧ ص
١٢٩٨ ص
١٢٩٩ ص
١٣٠٠ ص
١٣٠١ ص
١٣٠٢ ص
١٣٠٣ ص
١٣٠٤ ص
١٣٠٥ ص
١٣٠٦ ص
١٣٠٧ ص
١٣٠٨ ص
١٣٠٩ ص
١٣١٠ ص
١٣١١ ص
١٣١٢ ص
١٣١٣ ص
١٣١٤ ص
١٣١٥ ص
١٣١٦ ص
١٣١٧ ص
١٣١٨ ص
١٣١٩ ص
١٣٢٠ ص
١٣٢١ ص
١٣٢٢ ص
١٣٢٣ ص
١٣٢٤ ص
١٣٢٥ ص
١٣٢٦ ص
١٣٢٧ ص
١٣٢٨ ص
١٣٢٩ ص
١٣٣٠ ص
١٣٣١ ص
١٣٣٢ ص
١٣٣٣ ص
١٣٣٤ ص
١٣٣٥ ص
١٣٣٦ ص
١٣٣٧ ص
١٣٣٨ ص
١٣٣٩ ص
١٣٤٠ ص
١٣٤١ ص
١٣٤٢ ص
١٣٤٣ ص
١٣٤٤ ص
١٣٤٥ ص
١٣٤٦ ص
١٣٤٧ ص
١٣٤٨ ص
١٣٤٩ ص
١٣٥٠ ص
١٣٥١ ص
١٣٥٢ ص
١٣٥٣ ص
١٣٥٤ ص
١٣٥٥ ص

دانشنامه بزرگ اسلامی - مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی - الصفحة ٩٧٤

ابن بطريق، ابو زکريا
جلد: ٣
     
شماره مقاله:٩٧٤

اِبْن‌ِ بِطْريق‌، ابوزكريا يحيى‌ (يا يوحنا) بن‌ بطريق‌، مترجم‌ مشهور سدة ٣ق‌/٩م‌. پدرش‌ بطريق‌ در روزگار منصور خليفة عباسى‌ مى‌زيست‌ و به‌ دستور او كتابهاي‌ بسياري‌ را به‌ عربى‌ ترجمه‌ كرد (ابن‌ ابى‌ اصيبعه‌، ٢/١٧٤). ابن‌ بطريق‌ از موالى‌ مأمون‌ (ابن‌ جلجل‌، ٦٧) و از نزديكان‌ حسن‌ بن‌ سهل‌ و در شمار كسانى‌ بود كه‌ مأمون‌ به‌ روم‌ فرستاد تا از كتابخانه‌ها و آثار علمى‌ آنجا چيزهايى‌ برگزيده‌ با خود بياورند (ابن‌ نديم‌، ٣٠٤). ابن‌ جلجل‌ (همانجا) به‌ نقل‌ از ابن‌ بطريق‌ شرح‌ مى‌دهد كه‌ چگونه‌ وي‌ در يونان‌ براي‌ يافتن‌ كتاب‌ به‌ كوشش‌ پرداخت‌. او مخصوصاً داستان‌ جست‌ و جوي‌ نسخة كتاب‌ سرالاسرار يا السياسة فى‌ تدبير الرياسة و به‌ دست‌ آوردن‌ آن‌ را نزد راهبى‌ در يك‌ معبد به‌ تفصيل‌ بيان‌ مى‌كند.
ابن‌ بطريق‌ در ترجمه‌ درستكار بود و معانى‌ را نيكو بيان‌ مى‌كرد، اما تلفظ عربى‌ او صحيح‌ نبود (همانجا). ابن‌ ابى‌ اصيبعه‌ (همانجا) مى‌نويسد كه‌ ابن‌ بطريق‌ زبان‌ رومى‌ آن‌ زمان‌ را كه‌ با حروف‌ به‌ هم‌ پيوسته‌ نوشته‌ مى‌شد مى‌دانست‌، اما به‌ زبانهاي‌ عربى‌ و يونانى‌ تسلط نداشت‌، به‌ همين‌ سبب‌ معلوم‌ نيست‌ اينكه‌ گفته‌اند او بسياري‌ از كتب‌ پيشينيان‌ را ترجمه‌ كرد (ابن‌ جلجل‌، همانجا)، آيا مستقيماً از يونانى‌ به‌ ترجمه‌ پرداخت‌ يا برگردان‌ رومى‌ آن‌ آثار را مبنا قرار داد (قس‌: سارتن‌، ١/٦٤٧). شيخ‌ بهايى‌ از قول‌ صفدي‌ در كشكول‌ (ص‌ ٢٠٨) يادآوري‌ كرده‌ كه‌ روش‌ ابن‌ بطريق‌ در ترجمه‌ تحت‌ اللفظ و كلمه‌ به‌ كلمه‌ بوده‌ است‌.
ابن‌ بطريق‌ ظاهراً غير از ترجمه‌، تأليفاتى‌ هم‌ داشته‌ است‌. ابن‌ نديم‌ (ص‌ ٣٧٩) دو كتاب‌ به‌ نامهاي‌ السمومات‌ و اجناس‌ الحشرات‌ به‌ او نسبت‌ داده‌ است‌.
كتابها و مقالاتى‌ كه‌ ابن‌ بطريق‌ ترجمه‌ كرده‌ و نامهاي‌ آنها به‌ ما رسيده‌ عبارت‌ است‌: از كتاب‌ طيماؤس‌ افلاطون‌؛ السياسة فى‌ تدبير الرياسة؛ السماء و العالم‌؛ الحيوان‌ كه‌ اين‌ هر ٣ از ارسطو است‌؛ البرسام‌ اسكندروس‌ (ابن‌ نديم‌، ٣٠٦-٣٠٧، ٣١١، ٣١٢، ٣٥٢)؛ البئور بقراط )؛ GAS,III/٣٩) مقالة ترياق‌ جالينوس‌ (ابن‌ نديم‌، ٣٤٩). نيز ترجمه‌اي‌ از اثر نجمومى‌ بطلميوس‌ به‌ نام‌ الروابيع‌ (اوليري‌، ٢٤٧) و ترجمة كتابهايى‌ چون‌ الجبال‌ و احداث‌ جوّ را به‌ او نسبت‌ داده‌اند (سارتن‌، ١/٦٤٧). از اين‌ ميان‌ آثار ذيل‌ موجود است‌:
١. السياسة فى‌ تدبير الرياسة، يا سر الاسرار لتأسيس‌ السياسة و ترتيب‌ احوال‌ الرياسة، يا مقالات‌ العشر، اين‌ رساله‌ به‌ كوشش‌ عبدالرحمان‌ بدوي‌ در كتاب‌ الاصول‌ اليونانية للنظريات‌ السياسية فى‌ الاسلام‌ به‌ سال‌ ١٩٥٤م‌ در قاهره‌ چاپ‌ شده‌ است‌ (منجد، ١/٤١) و نسخه‌هاي‌ خطى‌ آن‌ در كتابخانه‌هاي‌ برلين‌ ( آلوارت‌، .(V/١٠٥-١٠٧ مونيخ‌ (اومر، ٢٨٥ )، ملى‌ پاريس‌ (دوسلان‌، ٤٢٤ -٤٢٣ )؛ ملى‌ تونس‌، منچستر، وين‌ و واتيكان‌ نگهداري‌ مى‌شود (جامعه‌، ١٨(١)/٦٣). اين‌ كتاب‌ در ده‌ مقاله‌ تأليف‌ شده‌ است‌ و مقالات‌ آن‌ به‌ ترتيب‌: فى‌ اصناف‌ الملوك‌، فى‌ حال‌ الملك‌ وهيئته‌، فى‌ صورة العدل‌ للرعية، فى‌ وزرائه‌، فى‌ كتاب‌ سجلاته‌، فى‌ سفرائه‌ و رسله‌، فى‌ الناظرين‌ على‌ رعينه‌ و المتصرفين‌، فى‌ سياسة فواده‌، فى‌ سياسة الحروب‌، و فى‌ علوم‌ خاصية من‌علم‌الطلسمات‌ و اسرارالنجوم‌ (اومر،٢٨٦ -٢٨٥ ؛دوسلان‌،همانجا). جورج‌ سارتون‌ مى‌نويسد: «هر چند اصل‌ اين‌ اثر مبتنى‌ بر مآخذ يونانى‌ است‌، ولى‌ خود آن‌ يونانى‌ نيست‌، بلكه‌ عربى‌ يا سريانى‌ است‌. يعنى‌ متنى‌ كه‌ به‌ عنوان‌ ترجمه‌ از زبان‌ يونانى‌ ارائه‌ شده‌، بيشتر احتمال‌ دارد كه‌ يك‌ اثر تأليف‌ شده‌، يا تحريري‌ از يك‌ تأليف‌ قديم‌تر» باشد (١/٦٤٨).
٢. البثور لابقراط، يا كتاب‌ البثور فى‌ قضايا البقراطية الدالة على‌ الموت‌، يا علامات‌ القضايا كه‌ نسخه‌هاي‌ متعددي‌ از آن‌ در كتابخانه‌هاي‌ ايران‌ و جهان‌ موجود است‌ III/٣٩-٤٠) .(GAS, نام‌ اين‌ اثر در نسخه‌هاي‌ مختلف‌، به‌ صورتهاي‌ متفاوت‌ ياد شده‌ و محتمل‌ است‌ كتاب‌ علامات‌ الموت‌ كه‌ به‌ نامهاي‌ ديگري‌ نيز خوانده‌ شده‌ و در كتابخانه‌ها موجود است‌ (شورا، ١٩/٢٤٣؛ III/٤٠; همان‌ كتاب‌ البئور باشد. البئور رسالة بسيار مختصري‌ است‌ در علايم‌ مرگ‌ كه‌ در آن‌ به‌ ٢٥ علامت‌ اشاره‌ شده‌ و گفته‌اند كه‌ آن‌ را در گور بقراط يافته‌اند (كوپريلى‌، ٢/٣١٢).
٣. السموم‌، كه‌ نسخه‌اي‌ از آن‌ در اياصوفيا موجود است‌ III/٢٢٥) .(GAS,
مآخذ: ابن‌ ابى‌ اصيبعه‌، احمد، عيون‌ الانباء، بيروت‌، ١٣٧٧ق‌/١٩٥٧م‌؛ ابن‌ جلجل‌، سليمان‌، طبقات‌ الاطباء و الحكماء، به‌ كوشش‌ فؤاد سيد، قاهره‌، ١٩٥٥م‌؛ ابن‌ نديم‌، الفهرست‌؛ اوليري‌، دليسى‌، انتقال‌ علوم‌ يونانى‌ به‌ عالم‌ اسلامى‌، ترجمة احمد آرام‌، تهران‌، ١٣٤٢ش‌؛ جامعه‌، خطى‌؛ سارتن‌، جورج‌، مقدمه‌ بر تاريخ‌ علم‌، ترجمة غلامحسين‌ صدري‌ افشار، تهران‌، ١٣٥٣ش‌؛ شورا، خطى‌؛ شيخ‌ بهائى‌، محمد، كشكول‌، تهران‌، ١٣٢١ق‌؛ كوپريلى‌، خطى‌؛ منجد، صلاح‌الدين‌، معجم‌ المخطوطات‌ المطبوعة، بيروت‌، ١٩٧٨م‌؛ نيز:
Ahlwardt; Aumer, Joseph, Die arabischen Handschriften der K. Hof-und Staatsbibliothek in Muenchen, Muenchen, ١٨٦٦; De Slane, Baron, Catalogue des manucrits arabes, paris, ١٨٨٣-١٨٩٥; GAS.
عباس‌ سالاري‌ (رب) ٢٨/٧/٧٦
ن‌ * ٢ * (رب) ٦/٨/٧٦