دانشنامه بزرگ اسلامی
 
٨٧٨ ص
٨٧٩ ص
٨٨٠ ص
٨٨١ ص
٨٨٢ ص
٨٨٣ ص
٨٨٤ ص
٨٨٥ ص
٨٨٦ ص
٨٨٧ ص
٨٨٨ ص
٨٨٩ ص
٨٩٠ ص
٨٩١ ص
٨٩٢ ص
٨٩٣ ص
٨٩٤ ص
٨٩٥ ص
٨٩٦ ص
٨٩٧ ص
٨٩٨ ص
٨٩٩ ص
٩٠٠ ص
٩٠١ ص
٩٠٢ ص
٩٠٣ ص
٩٠٤ ص
٩٠٥ ص
٩٠٦ ص
٩٠٧ ص
٩٠٨ ص
٩٠٩ ص
٩١٠ ص
٩١١ ص
٩١٢ ص
٩١٣ ص
٩١٤ ص
٩١٥ ص
٩١٦ ص
٩١٧ ص
٩١٨ ص
٩١٩ ص
٩٢٠ ص
٩٢١ ص
٩٢٢ ص
٩٢٣ ص
٩٢٤ ص
٩٢٥ ص
٩٢٦ ص
٩٢٧ ص
٩٢٨ ص
٩٢٩ ص
٩٣٠ ص
٩٣١ ص
٩٣٢ ص
٩٣٣ ص
٩٣٤ ص
٩٣٥ ص
٩٣٦ ص
٩٣٧ ص
٩٣٨ ص
٩٣٩ ص
٩٤٠ ص
٩٤١ ص
٩٤٢ ص
٩٤٣ ص
٩٤٤ ص
٩٤٥ ص
٩٤٦ ص
٩٤٧ ص
٩٤٨ ص
٩٤٩ ص
٩٥٠ ص
٩٥١ ص
٩٥٢ ص
٩٥٣ ص
٩٥٤ ص
٩٥٥ ص
٩٥٦ ص
٩٥٧ ص
٩٥٨ ص
٩٥٩ ص
٩٦٠ ص
٩٦١ ص
٩٦٢ ص
٩٦٣ ص
٩٦٤ ص
٩٦٥ ص
٩٦٦ ص
٩٦٧ ص
٩٦٨ ص
٩٦٩ ص
٩٧٠ ص
٩٧١ ص
٩٧٢ ص
٩٧٣ ص
٩٧٤ ص
٩٧٥ ص
٩٧٦ ص
٩٧٧ ص
٩٧٨ ص
٩٧٩ ص
٩٨٠ ص
٩٨١ ص
٩٨٢ ص
٩٨٣ ص
٩٨٤ ص
٩٨٥ ص
٩٨٦ ص
٩٨٧ ص
٩٨٨ ص
٩٨٩ ص
٩٩٠ ص
٩٩١ ص
٩٩٢ ص
٩٩٣ ص
٩٩٤ ص
٩٩٥ ص
٩٩٦ ص
٩٩٧ ص
٩٩٨ ص
٩٩٩ ص
١٠٠٠ ص
١٠٠١ ص
١٠٠٢ ص
١٠٠٣ ص
١٠٠٤ ص
١٠٠٥ ص
١٠٠٦ ص
١٠٠٧ ص
١٠٠٨ ص
١٠٠٩ ص
١٠١٠ ص
١٠١١ ص
١٠١٢ ص
١٠١٣ ص
١٠١٤ ص
١٠١٥ ص
١٠١٦ ص
١٠١٧ ص
١٠١٨ ص
١٠١٩ ص
١٠٢٠ ص
١٠٢١ ص
١٠٢٢ ص
١٠٢٣ ص
١٠٢٤ ص
١٠٢٥ ص
١٠٢٦ ص
١٠٢٧ ص
١٠٢٨ ص
١٠٢٩ ص
١٠٣٠ ص
١٠٣١ ص
١٠٣٢ ص
١٠٣٣ ص
١٠٣٤ ص
١٠٣٥ ص
١٠٣٦ ص
١٠٣٧ ص
١٠٣٨ ص
١٠٣٩ ص
١٠٤٠ ص
١٠٤١ ص
١٠٤٢ ص
١٠٤٣ ص
١٠٤٤ ص
١٠٤٥ ص
١٠٤٦ ص
١٠٤٧ ص
١٠٤٨ ص
١٠٤٩ ص
١٠٥٠ ص
١٠٥١ ص
١٠٥٢ ص
١٠٥٣ ص
١٠٥٤ ص
١٠٥٥ ص
١٠٥٦ ص
١٠٥٧ ص
١٠٥٨ ص
١٠٥٩ ص
١٠٦٠ ص
١٠٦١ ص
١٠٦٢ ص
١٠٦٣ ص
١٠٦٤ ص
١٠٦٥ ص
١٠٦٦ ص
١٠٦٧ ص
١٠٦٨ ص
١٠٦٩ ص
١٠٧٠ ص
١٠٧١ ص
١٠٧٢ ص
١٠٧٣ ص
١٠٧٤ ص
١٠٧٥ ص
١٠٧٦ ص
١٠٧٧ ص
١٠٧٨ ص
١٠٧٩ ص
١٠٨٠ ص
١٠٨١ ص
١٠٨٢ ص
١٠٨٣ ص
١٠٨٤ ص
١٠٨٥ ص
١٠٨٦ ص
١٠٨٧ ص
١٠٨٨ ص
١٠٨٩ ص
١٠٩٠ ص
١٠٩١ ص
١٠٩٢ ص
١٠٩٣ ص
١٠٩٤ ص
١٠٩٥ ص
١٠٩٦ ص
١٠٩٧ ص
١٠٩٨ ص
١٠٩٩ ص
١١٠٠ ص
١١٠١ ص
١١٠٢ ص
١١٠٣ ص
١١٠٤ ص
١١٠٥ ص
١١٠٦ ص
١١٠٧ ص
١١٠٨ ص
١١٠٩ ص
١١١٠ ص
١١١١ ص
١١١٢ ص
١١١٣ ص
١١١٤ ص
١١١٥ ص
١١١٦ ص
١١١٧ ص
١١١٨ ص
١١١٩ ص
١١٢٠ ص
١١٢١ ص
١١٢٢ ص
١١٢٣ ص
١١٢٤ ص
١١٢٥ ص
١١٢٦ ص
١١٢٧ ص
١١٢٨ ص
١١٢٩ ص
١١٣٠ ص
١١٣١ ص
١١٣٢ ص
١١٣٣ ص
١١٣٤ ص
١١٣٥ ص
١١٣٦ ص
١١٣٧ ص
١١٣٨ ص
١١٣٩ ص
١١٤٠ ص
١١٤١ ص
١١٤٢ ص
١١٤٣ ص
١١٤٤ ص
١١٤٥ ص
١١٤٦ ص
١١٤٧ ص
١١٤٨ ص
١١٤٩ ص
١١٥٠ ص
١١٥١ ص
١١٥٢ ص
١١٥٣ ص
١١٥٤ ص
١١٥٥ ص
١١٥٦ ص
١١٥٧ ص
١١٥٨ ص
١١٥٩ ص
١١٦٠ ص
١١٦١ ص
١١٦٢ ص
١١٦٣ ص
١١٦٤ ص
١١٦٥ ص
١١٦٦ ص
١١٦٧ ص
١١٦٨ ص
١١٦٩ ص
١١٧٠ ص
١١٧١ ص
١١٧٢ ص
١١٧٣ ص
١١٧٤ ص
١١٧٥ ص
١١٧٦ ص
١١٧٧ ص
١١٧٨ ص
١١٧٩ ص
١١٨٠ ص
١١٨١ ص
١١٨٢ ص
١١٨٣ ص
١١٨٤ ص
١١٨٥ ص
١١٨٦ ص
١١٨٧ ص
١١٨٨ ص
١١٨٩ ص
١١٩٠ ص
١١٩١ ص
١١٩٢ ص
١١٩٣ ص
١١٩٤ ص
١١٩٥ ص
١١٩٦ ص
١١٩٧ ص
١١٩٨ ص
١١٩٩ ص
١٢٠٠ ص
١٢٠١ ص
١٢٠٢ ص
١٢٠٣ ص
١٢٠٤ ص
١٢٠٥ ص
١٢٠٦ ص
١٢٠٧ ص
١٢٠٨ ص
١٢٠٩ ص
١٢١٠ ص
١٢١١ ص
١٢١٢ ص
١٢١٣ ص
١٢١٤ ص
١٢١٥ ص
١٢١٦ ص
١٢١٧ ص
١٢١٨ ص
١٢١٩ ص
١٢٢٠ ص
١٢٢١ ص
١٢٢٢ ص
١٢٢٣ ص
١٢٢٤ ص
١٢٢٥ ص
١٢٢٦ ص
١٢٢٧ ص
١٢٢٨ ص
١٢٢٩ ص
١٢٣٠ ص
١٢٣١ ص
١٢٣٢ ص
١٢٣٣ ص
١٢٣٤ ص
١٢٣٥ ص
١٢٣٦ ص
١٢٣٧ ص
١٢٣٨ ص
١٢٣٩ ص
١٢٤٠ ص
١٢٤١ ص
١٢٤٢ ص
١٢٤٣ ص
١٢٤٤ ص
١٢٤٥ ص
١٢٤٦ ص
١٢٤٧ ص
١٢٤٨ ص
١٢٤٩ ص
١٢٥٠ ص
١٢٥١ ص
١٢٥٢ ص
١٢٥٣ ص
١٢٥٤ ص
١٢٥٥ ص
١٢٥٦ ص
١٢٥٧ ص
١٢٥٨ ص
١٢٥٩ ص
١٢٦٠ ص
١٢٦١ ص
١٢٦٢ ص
١٢٦٣ ص
١٢٦٤ ص
١٢٦٥ ص
١٢٦٦ ص
١٢٦٧ ص
١٢٦٨ ص
١٢٦٩ ص
١٢٧٠ ص
١٢٧١ ص
١٢٧٢ ص
١٢٧٣ ص
١٢٧٤ ص
١٢٧٥ ص
١٢٧٦ ص
١٢٧٧ ص
١٢٧٨ ص
١٢٧٩ ص
١٢٨٠ ص
١٢٨١ ص
١٢٨٢ ص
١٢٨٣ ص
١٢٨٤ ص
١٢٨٥ ص
١٢٨٦ ص
١٢٨٧ ص
١٢٨٨ ص
١٢٨٩ ص
١٢٩٠ ص
١٢٩١ ص
١٢٩٢ ص
١٢٩٣ ص
١٢٩٤ ص
١٢٩٥ ص
١٢٩٦ ص
١٢٩٧ ص
١٢٩٨ ص
١٢٩٩ ص
١٣٠٠ ص
١٣٠١ ص
١٣٠٢ ص
١٣٠٣ ص
١٣٠٤ ص
١٣٠٥ ص
١٣٠٦ ص
١٣٠٧ ص
١٣٠٨ ص
١٣٠٩ ص
١٣١٠ ص
١٣١١ ص
١٣١٢ ص
١٣١٣ ص
١٣١٤ ص
١٣١٥ ص
١٣١٦ ص
١٣١٧ ص
١٣١٨ ص
١٣١٩ ص
١٣٢٠ ص
١٣٢١ ص
١٣٢٢ ص
١٣٢٣ ص
١٣٢٤ ص
١٣٢٥ ص
١٣٢٦ ص
١٣٢٧ ص
١٣٢٨ ص
١٣٢٩ ص
١٣٣٠ ص
١٣٣١ ص
١٣٣٢ ص
١٣٣٣ ص
١٣٣٤ ص
١٣٣٥ ص
١٣٣٦ ص
١٣٣٧ ص
١٣٣٨ ص
١٣٣٩ ص
١٣٤٠ ص
١٣٤١ ص
١٣٤٢ ص
١٣٤٣ ص
١٣٤٤ ص
١٣٤٥ ص
١٣٤٦ ص
١٣٤٧ ص
١٣٤٨ ص
١٣٤٩ ص
١٣٥٠ ص
١٣٥١ ص
١٣٥٢ ص
١٣٥٣ ص
١٣٥٤ ص
١٣٥٥ ص

دانشنامه بزرگ اسلامی - مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی - الصفحة ١٣٣٣

ابن سمره
جلد: ٣
     
شماره مقاله:١٣٣٣



اِبْن‌ِ سَمُره‌، ابوالخطاب‌ عمر بن‌ على‌ بن‌ سَمُرة بن‌ حسين‌ بن‌ سَمُرة جعدي‌ (٥٤٧ - پس‌ از ٥٨٦ق‌/١١٥٢- پس‌ از ١١٩٠م‌)، فقيه‌ و مورخ‌ يمنى‌. نسبت‌ جعدي‌ از جعدة بن‌ كعب‌ بن‌ ربيعة گرفته‌ شد كه‌ نسبش‌ به‌ مَعَد بن‌ عدنان‌ مى‌رسد (ابن‌ سمره‌، ١-٢). كنية او را ابوالحفص‌ نيز نوشته‌اند (ابن‌ ربيع‌، ٣). ابن‌ سمره‌ در قرية اَنامِر به‌ دنيا آمد و همانجا پرورش‌ يافت‌؛ نزد گروهى‌ از جمله‌ مسعود بن‌ حسّان‌ بن‌ حرب‌ جعدي‌ فقيه‌ معروف‌ به‌ ابن‌ مهندين‌، اصواب‌ بن‌ تهامى‌ و سعيد بن‌ عمرو بن‌ موسى‌ جرادي‌ قرآن‌ آموخت‌ و فقه‌ را از على‌ بن‌ احمد يهاقري‌، زيد بن‌ عبدالله‌ همدانى‌ و سالم‌ بن‌ مهدي‌ اخفري‌ فرا گرفت‌ و از احمد بن‌ محمد ابن‌ زيدبن‌ حسان‌ نيز فقه‌ و ادبيات‌ عرب‌ آموخت‌ (ابن‌ سمره‌، ٣-٤). از ديگر استادان‌ او محمد بن‌ موسى‌ عمرانى‌ و طاهر بن‌ يحيى‌ را نام‌ برده‌اند (جندي‌، ٢/١٧). در عدن‌ نيز از قاضى‌ اثيرالدين‌ استماع‌ حديث‌ كرد (ابومخرمه‌، ١٨٠). در نواحى‌ مختلف‌ يمن‌ از جانب‌ طاهر بن‌ يحيى‌ به‌ قضاء و افتاء پرداخت‌. پس‌ به‌ اَبُيَن‌ رفت‌ و از جانب‌ قاضى‌ اثيرالدين‌ در ٥٨٠ق‌/١١٨٤م‌ به‌ منصب‌ قضاي‌ آنجا گمارده‌ شد (جندي‌، همانجا) و گويا در همان‌ شهر درگذشته‌ است‌ (ابومخرمه‌، ٢/١٧٩).
ابن‌ سَمُره‌ شهرت‌ خويش‌ را مرهون‌ كتاب‌ طبقات‌ فقهاءاليمن‌ است‌ كه‌ در آن‌ به‌ شرح‌ احوال‌ فقيهان‌ يمن‌ از روزگار پيامبر(ص‌) تا عهد خويش‌ پرداخته‌ و آنچه‌ از اخبار و زندگانى‌ و مصنفات‌ آنان‌ به‌ دست‌ آورده‌، بيان‌ كرده‌ و گاه‌ با تكيه‌ بر كتب‌ تاريخ‌ و فقه‌ و حديث‌ و گاه‌ به‌ نقل‌ از شيوخ‌، حوادث‌ تاريخى‌ آن‌ دوره‌ را شرح‌ داده‌ است‌. اين‌ كتاب‌ در ١٩٥٧م‌ به‌ كوشش‌ فؤاد سيد در قاهره‌ به‌ چاپ‌ رسيده‌ است‌. طبقات‌ فقهاء اليمن‌ اساس‌ بسياري‌ از تأليفات‌ بعدي‌ در همين‌ زمينه‌ قرار گرفته‌ است‌. جندي‌ (همانجا) ابن‌ سمره‌ را استاد خويش‌ خوانده‌ و تأليف‌ كتاب‌ السلوك‌ خود را مرهون‌ كتاب‌ او دانسته‌ و در شرح‌ احوال‌ متقدمين‌، بر طبقات‌ وي‌ تكيه‌ كرده‌ است‌. طبقات‌ فقهاء اليمن‌ مورد استفادة بسياري‌ از مؤلفان‌ بعدي‌ قرار گرفته‌ است‌ (مثلاً نك: اسنوي‌، ٢٥٨؛ سبكى‌، ١٣٠، ١٤٠، ٣٣٦، ٣٣٧؛ ابن‌ قاضى‌ شهبه‌، ١/٢٤٢). حسن‌ بن‌ على‌ حميري‌ (د ٦٦٧ق‌/١٢٦٩م‌) بر اين‌ كتاب‌ ذيلى‌ نگاشته‌ است‌ (خزرجى‌، ١/١٧٢-١٧٣).
مآخذ: ابن‌ ربيع‌، عبدالرحمان‌، قرة العيون‌ فى‌ اخبار اليمن‌ الميمون‌، نسخة عكسى‌ كتابخانة مركز؛ ابن‌ سمره‌، عمر، طبقات‌ فقهاء اليمن‌، به‌ كوشش‌ فؤاد سيد، قاهره‌، ١٩٥٧م‌؛ ابن‌ قاضى‌ شهبه‌، ابوبكر، طبقات‌ الشافعيه‌، حيدرآباد دكن‌، ١٣٩٨ق‌/ ١٩٧٨م‌؛ ابومخرمه‌، عبدالله‌، تاريخ‌ ثغر عدن‌، ليدن‌، ١٩٣٦م‌؛ اسنوي‌، عبدالرحيم‌، طبقات‌ الشافعيه‌، به‌ كوشش‌ عبدالله‌ جبوري‌، بغداد، ١٣٩١ق‌/١٩٧١م‌؛ جَنَدي‌، يوسف‌، السلوك‌ فى‌ طبقات‌ العلماء و الملوك‌، نسخة عكسى‌ كتابخانة مركز؛ خزرجى‌، على‌، العقود اللؤلؤيه‌، قاهره‌، ١٣٢٩ق‌/١٩١١م‌؛ سبكى‌، عبدالوهاب‌، طبقات‌ الشافعية الكبري‌، به‌ كوشش‌ محمود محمد طناجى‌، عبدالفتاح‌ محمد حلو، قاهره‌، ١٣٨٣ق‌/ ١٩٦٤م‌. محمدآصف‌ فكرت‌
تايپ‌ مجدد و ن‌ * ١ * زا
ن‌ * ٢ * زا