دانشنامه بزرگ اسلامی
 
٨٧٨ ص
٨٧٩ ص
٨٨٠ ص
٨٨١ ص
٨٨٢ ص
٨٨٣ ص
٨٨٤ ص
٨٨٥ ص
٨٨٦ ص
٨٨٧ ص
٨٨٨ ص
٨٨٩ ص
٨٩٠ ص
٨٩١ ص
٨٩٢ ص
٨٩٣ ص
٨٩٤ ص
٨٩٥ ص
٨٩٦ ص
٨٩٧ ص
٨٩٨ ص
٨٩٩ ص
٩٠٠ ص
٩٠١ ص
٩٠٢ ص
٩٠٣ ص
٩٠٤ ص
٩٠٥ ص
٩٠٦ ص
٩٠٧ ص
٩٠٨ ص
٩٠٩ ص
٩١٠ ص
٩١١ ص
٩١٢ ص
٩١٣ ص
٩١٤ ص
٩١٥ ص
٩١٦ ص
٩١٧ ص
٩١٨ ص
٩١٩ ص
٩٢٠ ص
٩٢١ ص
٩٢٢ ص
٩٢٣ ص
٩٢٤ ص
٩٢٥ ص
٩٢٦ ص
٩٢٧ ص
٩٢٨ ص
٩٢٩ ص
٩٣٠ ص
٩٣١ ص
٩٣٢ ص
٩٣٣ ص
٩٣٤ ص
٩٣٥ ص
٩٣٦ ص
٩٣٧ ص
٩٣٨ ص
٩٣٩ ص
٩٤٠ ص
٩٤١ ص
٩٤٢ ص
٩٤٣ ص
٩٤٤ ص
٩٤٥ ص
٩٤٦ ص
٩٤٧ ص
٩٤٨ ص
٩٤٩ ص
٩٥٠ ص
٩٥١ ص
٩٥٢ ص
٩٥٣ ص
٩٥٤ ص
٩٥٥ ص
٩٥٦ ص
٩٥٧ ص
٩٥٨ ص
٩٥٩ ص
٩٦٠ ص
٩٦١ ص
٩٦٢ ص
٩٦٣ ص
٩٦٤ ص
٩٦٥ ص
٩٦٦ ص
٩٦٧ ص
٩٦٨ ص
٩٦٩ ص
٩٧٠ ص
٩٧١ ص
٩٧٢ ص
٩٧٣ ص
٩٧٤ ص
٩٧٥ ص
٩٧٦ ص
٩٧٧ ص
٩٧٨ ص
٩٧٩ ص
٩٨٠ ص
٩٨١ ص
٩٨٢ ص
٩٨٣ ص
٩٨٤ ص
٩٨٥ ص
٩٨٦ ص
٩٨٧ ص
٩٨٨ ص
٩٨٩ ص
٩٩٠ ص
٩٩١ ص
٩٩٢ ص
٩٩٣ ص
٩٩٤ ص
٩٩٥ ص
٩٩٦ ص
٩٩٧ ص
٩٩٨ ص
٩٩٩ ص
١٠٠٠ ص
١٠٠١ ص
١٠٠٢ ص
١٠٠٣ ص
١٠٠٤ ص
١٠٠٥ ص
١٠٠٦ ص
١٠٠٧ ص
١٠٠٨ ص
١٠٠٩ ص
١٠١٠ ص
١٠١١ ص
١٠١٢ ص
١٠١٣ ص
١٠١٤ ص
١٠١٥ ص
١٠١٦ ص
١٠١٧ ص
١٠١٨ ص
١٠١٩ ص
١٠٢٠ ص
١٠٢١ ص
١٠٢٢ ص
١٠٢٣ ص
١٠٢٤ ص
١٠٢٥ ص
١٠٢٦ ص
١٠٢٧ ص
١٠٢٨ ص
١٠٢٩ ص
١٠٣٠ ص
١٠٣١ ص
١٠٣٢ ص
١٠٣٣ ص
١٠٣٤ ص
١٠٣٥ ص
١٠٣٦ ص
١٠٣٧ ص
١٠٣٨ ص
١٠٣٩ ص
١٠٤٠ ص
١٠٤١ ص
١٠٤٢ ص
١٠٤٣ ص
١٠٤٤ ص
١٠٤٥ ص
١٠٤٦ ص
١٠٤٧ ص
١٠٤٨ ص
١٠٤٩ ص
١٠٥٠ ص
١٠٥١ ص
١٠٥٢ ص
١٠٥٣ ص
١٠٥٤ ص
١٠٥٥ ص
١٠٥٦ ص
١٠٥٧ ص
١٠٥٨ ص
١٠٥٩ ص
١٠٦٠ ص
١٠٦١ ص
١٠٦٢ ص
١٠٦٣ ص
١٠٦٤ ص
١٠٦٥ ص
١٠٦٦ ص
١٠٦٧ ص
١٠٦٨ ص
١٠٦٩ ص
١٠٧٠ ص
١٠٧١ ص
١٠٧٢ ص
١٠٧٣ ص
١٠٧٤ ص
١٠٧٥ ص
١٠٧٦ ص
١٠٧٧ ص
١٠٧٨ ص
١٠٧٩ ص
١٠٨٠ ص
١٠٨١ ص
١٠٨٢ ص
١٠٨٣ ص
١٠٨٤ ص
١٠٨٥ ص
١٠٨٦ ص
١٠٨٧ ص
١٠٨٨ ص
١٠٨٩ ص
١٠٩٠ ص
١٠٩١ ص
١٠٩٢ ص
١٠٩٣ ص
١٠٩٤ ص
١٠٩٥ ص
١٠٩٦ ص
١٠٩٧ ص
١٠٩٨ ص
١٠٩٩ ص
١١٠٠ ص
١١٠١ ص
١١٠٢ ص
١١٠٣ ص
١١٠٤ ص
١١٠٥ ص
١١٠٦ ص
١١٠٧ ص
١١٠٨ ص
١١٠٩ ص
١١١٠ ص
١١١١ ص
١١١٢ ص
١١١٣ ص
١١١٤ ص
١١١٥ ص
١١١٦ ص
١١١٧ ص
١١١٨ ص
١١١٩ ص
١١٢٠ ص
١١٢١ ص
١١٢٢ ص
١١٢٣ ص
١١٢٤ ص
١١٢٥ ص
١١٢٦ ص
١١٢٧ ص
١١٢٨ ص
١١٢٩ ص
١١٣٠ ص
١١٣١ ص
١١٣٢ ص
١١٣٣ ص
١١٣٤ ص
١١٣٥ ص
١١٣٦ ص
١١٣٧ ص
١١٣٨ ص
١١٣٩ ص
١١٤٠ ص
١١٤١ ص
١١٤٢ ص
١١٤٣ ص
١١٤٤ ص
١١٤٥ ص
١١٤٦ ص
١١٤٧ ص
١١٤٨ ص
١١٤٩ ص
١١٥٠ ص
١١٥١ ص
١١٥٢ ص
١١٥٣ ص
١١٥٤ ص
١١٥٥ ص
١١٥٦ ص
١١٥٧ ص
١١٥٨ ص
١١٥٩ ص
١١٦٠ ص
١١٦١ ص
١١٦٢ ص
١١٦٣ ص
١١٦٤ ص
١١٦٥ ص
١١٦٦ ص
١١٦٧ ص
١١٦٨ ص
١١٦٩ ص
١١٧٠ ص
١١٧١ ص
١١٧٢ ص
١١٧٣ ص
١١٧٤ ص
١١٧٥ ص
١١٧٦ ص
١١٧٧ ص
١١٧٨ ص
١١٧٩ ص
١١٨٠ ص
١١٨١ ص
١١٨٢ ص
١١٨٣ ص
١١٨٤ ص
١١٨٥ ص
١١٨٦ ص
١١٨٧ ص
١١٨٨ ص
١١٨٩ ص
١١٩٠ ص
١١٩١ ص
١١٩٢ ص
١١٩٣ ص
١١٩٤ ص
١١٩٥ ص
١١٩٦ ص
١١٩٧ ص
١١٩٨ ص
١١٩٩ ص
١٢٠٠ ص
١٢٠١ ص
١٢٠٢ ص
١٢٠٣ ص
١٢٠٤ ص
١٢٠٥ ص
١٢٠٦ ص
١٢٠٧ ص
١٢٠٨ ص
١٢٠٩ ص
١٢١٠ ص
١٢١١ ص
١٢١٢ ص
١٢١٣ ص
١٢١٤ ص
١٢١٥ ص
١٢١٦ ص
١٢١٧ ص
١٢١٨ ص
١٢١٩ ص
١٢٢٠ ص
١٢٢١ ص
١٢٢٢ ص
١٢٢٣ ص
١٢٢٤ ص
١٢٢٥ ص
١٢٢٦ ص
١٢٢٧ ص
١٢٢٨ ص
١٢٢٩ ص
١٢٣٠ ص
١٢٣١ ص
١٢٣٢ ص
١٢٣٣ ص
١٢٣٤ ص
١٢٣٥ ص
١٢٣٦ ص
١٢٣٧ ص
١٢٣٨ ص
١٢٣٩ ص
١٢٤٠ ص
١٢٤١ ص
١٢٤٢ ص
١٢٤٣ ص
١٢٤٤ ص
١٢٤٥ ص
١٢٤٦ ص
١٢٤٧ ص
١٢٤٨ ص
١٢٤٩ ص
١٢٥٠ ص
١٢٥١ ص
١٢٥٢ ص
١٢٥٣ ص
١٢٥٤ ص
١٢٥٥ ص
١٢٥٦ ص
١٢٥٧ ص
١٢٥٨ ص
١٢٥٩ ص
١٢٦٠ ص
١٢٦١ ص
١٢٦٢ ص
١٢٦٣ ص
١٢٦٤ ص
١٢٦٥ ص
١٢٦٦ ص
١٢٦٧ ص
١٢٦٨ ص
١٢٦٩ ص
١٢٧٠ ص
١٢٧١ ص
١٢٧٢ ص
١٢٧٣ ص
١٢٧٤ ص
١٢٧٥ ص
١٢٧٦ ص
١٢٧٧ ص
١٢٧٨ ص
١٢٧٩ ص
١٢٨٠ ص
١٢٨١ ص
١٢٨٢ ص
١٢٨٣ ص
١٢٨٤ ص
١٢٨٥ ص
١٢٨٦ ص
١٢٨٧ ص
١٢٨٨ ص
١٢٨٩ ص
١٢٩٠ ص
١٢٩١ ص
١٢٩٢ ص
١٢٩٣ ص
١٢٩٤ ص
١٢٩٥ ص
١٢٩٦ ص
١٢٩٧ ص
١٢٩٨ ص
١٢٩٩ ص
١٣٠٠ ص
١٣٠١ ص
١٣٠٢ ص
١٣٠٣ ص
١٣٠٤ ص
١٣٠٥ ص
١٣٠٦ ص
١٣٠٧ ص
١٣٠٨ ص
١٣٠٩ ص
١٣١٠ ص
١٣١١ ص
١٣١٢ ص
١٣١٣ ص
١٣١٤ ص
١٣١٥ ص
١٣١٦ ص
١٣١٧ ص
١٣١٨ ص
١٣١٩ ص
١٣٢٠ ص
١٣٢١ ص
١٣٢٢ ص
١٣٢٣ ص
١٣٢٤ ص
١٣٢٥ ص
١٣٢٦ ص
١٣٢٧ ص
١٣٢٨ ص
١٣٢٩ ص
١٣٣٠ ص
١٣٣١ ص
١٣٣٢ ص
١٣٣٣ ص
١٣٣٤ ص
١٣٣٥ ص
١٣٣٦ ص
١٣٣٧ ص
١٣٣٨ ص
١٣٣٩ ص
١٣٤٠ ص
١٣٤١ ص
١٣٤٢ ص
١٣٤٣ ص
١٣٤٤ ص
١٣٤٥ ص
١٣٤٦ ص
١٣٤٧ ص
١٣٤٨ ص
١٣٤٩ ص
١٣٥٠ ص
١٣٥١ ص
١٣٥٢ ص
١٣٥٣ ص
١٣٥٤ ص
١٣٥٥ ص

دانشنامه بزرگ اسلامی - مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی - الصفحة ٩١٠

ابن امير حاج، ابو جعفر
جلد: ٣
     
شماره مقاله:٩١٠



اِبْن‌ِ اَميرِ حاج‌، ابوجعفر محمد بن‌ حسين‌ حسينى‌ (د ح‌ ١١٨٣ق‌/ ١٧٦٩م‌)، عالم‌، اديب‌ و شاعر شيعى‌ مذهب‌ نجفى‌. نسب‌ وي‌ با ٢٢ واسطه‌ به‌ امام‌ زين‌العابدين‌ سجاد(ع‌) مى‌رسد (مدرس‌، ٧/٣٩٣). از زادگاه‌ و تاريخ‌ تولد و زندگانى‌ او اطلاع‌ دقيقى‌ در دست‌ نيست‌، جز اينكه‌ نوشته‌اند وي‌ ساكن‌ نجف‌ اشرف‌ بوده‌ و در همان‌ شهر درگذشته‌ است‌ (آقابزرگ‌، طبقات‌، ٢٠٤). دربارة استادان‌ و شاگردان‌ وي‌ نيز آگاهى‌ چندانى‌ نيست‌ و تنها محسن‌ امين‌ (٩/٢٥٩) يكى‌ از استادان‌ وي‌ را، به‌ نام‌ سيدنصرالله‌ بن‌ حسين‌ حائري‌ مدرس‌ نام‌ برده‌ است‌.
چند اثر به‌ ابن‌ اميرحاج‌ نسبت‌ داده‌اند كه‌ تاكنون‌ فقط يكى‌ از آنها به‌ چاپ‌ رسيده‌ است‌ و آن‌ كتاب‌ شرح‌ الشّافية ابوفراس‌ است‌ كه‌ براي‌ ابوسعد عبدالله‌ فخري‌زاده‌، قاضى‌ عراق‌ تأليف‌ كرده‌ است‌ (آقابزرگ‌، الذريعة، ١٣/٣١٥). تأليف‌ كتاب‌ در ١١٧٤ق‌ آغاز و در ١١٨٣ق‌ پايان‌ يافته‌ و سپس‌ به‌ چاپهاي‌ متعدد رسيده‌ است‌ (همان‌، ١/٤٦٦، ٨/٣٥؛ مشار، ٥٥٣).
آنچه‌ از آثار خطى‌ وي‌ مى‌شناسيم‌ عبارت‌ است‌ از: الا¸يات‌ الباهرات‌ فى‌ معجزات‌ النبى‌(ص‌) و الائمة الهداة (ع‌)، كه‌ آن‌ را براي‌ سيدنصرالله‌ بن‌ حسين‌ حائري‌ مدرس‌ (استاد خود) به‌ نظم‌ درآورده‌ است‌ (مدرس‌، ٣٩٣). نسخه‌اي‌ ناقص‌ از اين‌ كتاب‌ در كتابخانة شخصى‌ محمدعلى‌ خوانساري‌ موجود بوده‌ است‌ (آقابزرگ‌، الذريعة، ١/٤٥)؛ ارجوزة فى‌ تاريخ‌ المعصومين‌ الاربعة عشر، كه‌ به‌ گفتة آقابزرگ‌ (همان‌، ١/٤٦٦) ضمن‌ مجموعه‌اي‌ در خزانة كتب‌ آل‌ عيسى‌ عطار در بغداد موجود بوده‌ و خود او آن‌ را ديده‌ است‌. اين‌ كتاب‌ با عنوان‌ منظومة فى‌ تواريخ‌ الائمه‌(ع‌) نيز ياد شده‌ است‌؛ تاريخ‌ نورالباري‌، ديوان‌ شعري‌ است‌ در تاريخ‌ اهل‌ بيت‌ كه‌ آن‌ را بعد از كتاب‌ الا¸يات‌ الباهرات‌ در اواخر عمر در ١١٧٧ق‌ سروده‌ و در پايان‌ آن‌ ارجوزه‌اي‌ راجع‌ به‌ سلسله‌ نسب‌ فخري‌زاده‌ آورده‌ است‌. نسخه‌اي‌ از آن‌ در مكتبة شيخ‌ محمد سماوي‌ موجود است‌ و آقابزرگ‌ (همان‌، ٣/٢٩٢-٢٩٣) آن‌ را ديده‌ و نوشته‌ است‌ كه‌ گويا به‌ خط خود ناظم‌ است‌. وي‌ در مقدمة مآثر، خود را «شاعر آل‌ رسول‌الله‌» خوانده‌ است‌ (ص‌ ١)؛ مآثر آباءِ خاتم‌ الانبياء كه‌ دربارة معرفى‌ نياكان‌ پيامبر(ص‌) است‌ نسبت‌ آن‌ حضرت‌ را با ٤٩ واسطه‌ به‌ حضرت‌ آدم‌ رسانده‌ است‌. نسخه‌اي‌ از اين‌ كتاب‌ به‌ خط ابوالقاسم‌ شريف‌ اصفهانى‌ مازندرانى‌ در ١٢٧١ق‌ به‌ شمارة ٦٢٢٥ در كتابخانة مركزي‌ دانشگاه‌ تهران‌ (مركزي‌، ١٦/٢٢١) موجود است‌؛ نفثات‌ المصدور، كه‌ نسخه‌اي‌ از آن‌ در كتابخانة محمد سماوي‌ محفوظ است‌ (جامعه‌، ٤(٢)/٢٢٨).
مآخذ: آقابزرگ‌، الذريعة؛ همو، طبقات‌ اعلام‌ الشيعة فى‌ القرن‌ الثانى‌ بعد العشرة، نسخة خطى‌، كتابخانة شخصى‌ سيدعزيز طباطبائى‌ در قم‌؛ ابن‌ امير حاج‌، محمد، مآثر آباء خاتم‌ الانبياء، فيلم‌ نسخة شمارة ٦٢٢٥ كتابخانة مركزي‌ دانشگاه‌ تهران‌؛ امين‌، محسن‌، اعيان‌ الشيعة، به‌ كوشش‌ حسن‌ امين‌، بيروت‌، ١٤٠٣ق‌/١٩٨٣م‌؛ جامعه‌، خطى‌؛ مدرس‌، محمدعلى‌، ريحانة الادب‌، تبريز، ١٣٤٧ش‌؛ مركزي‌، خطى‌؛ مشار، چاپى‌ عربى‌.
على‌ رفيعى‌ تايپ‌ مجدد و ن‌ * ١ * (رب) ١٩/٥/٧٦
ن‌ * ٢ * (رب) ٢٩/٥/٧٦