دانشنامه بزرگ اسلامی
 
٨٧٨ ص
٨٧٩ ص
٨٨٠ ص
٨٨١ ص
٨٨٢ ص
٨٨٣ ص
٨٨٤ ص
٨٨٥ ص
٨٨٦ ص
٨٨٧ ص
٨٨٨ ص
٨٨٩ ص
٨٩٠ ص
٨٩١ ص
٨٩٢ ص
٨٩٣ ص
٨٩٤ ص
٨٩٥ ص
٨٩٦ ص
٨٩٧ ص
٨٩٨ ص
٨٩٩ ص
٩٠٠ ص
٩٠١ ص
٩٠٢ ص
٩٠٣ ص
٩٠٤ ص
٩٠٥ ص
٩٠٦ ص
٩٠٧ ص
٩٠٨ ص
٩٠٩ ص
٩١٠ ص
٩١١ ص
٩١٢ ص
٩١٣ ص
٩١٤ ص
٩١٥ ص
٩١٦ ص
٩١٧ ص
٩١٨ ص
٩١٩ ص
٩٢٠ ص
٩٢١ ص
٩٢٢ ص
٩٢٣ ص
٩٢٤ ص
٩٢٥ ص
٩٢٦ ص
٩٢٧ ص
٩٢٨ ص
٩٢٩ ص
٩٣٠ ص
٩٣١ ص
٩٣٢ ص
٩٣٣ ص
٩٣٤ ص
٩٣٥ ص
٩٣٦ ص
٩٣٧ ص
٩٣٨ ص
٩٣٩ ص
٩٤٠ ص
٩٤١ ص
٩٤٢ ص
٩٤٣ ص
٩٤٤ ص
٩٤٥ ص
٩٤٦ ص
٩٤٧ ص
٩٤٨ ص
٩٤٩ ص
٩٥٠ ص
٩٥١ ص
٩٥٢ ص
٩٥٣ ص
٩٥٤ ص
٩٥٥ ص
٩٥٦ ص
٩٥٧ ص
٩٥٨ ص
٩٥٩ ص
٩٦٠ ص
٩٦١ ص
٩٦٢ ص
٩٦٣ ص
٩٦٤ ص
٩٦٥ ص
٩٦٦ ص
٩٦٧ ص
٩٦٨ ص
٩٦٩ ص
٩٧٠ ص
٩٧١ ص
٩٧٢ ص
٩٧٣ ص
٩٧٤ ص
٩٧٥ ص
٩٧٦ ص
٩٧٧ ص
٩٧٨ ص
٩٧٩ ص
٩٨٠ ص
٩٨١ ص
٩٨٢ ص
٩٨٣ ص
٩٨٤ ص
٩٨٥ ص
٩٨٦ ص
٩٨٧ ص
٩٨٨ ص
٩٨٩ ص
٩٩٠ ص
٩٩١ ص
٩٩٢ ص
٩٩٣ ص
٩٩٤ ص
٩٩٥ ص
٩٩٦ ص
٩٩٧ ص
٩٩٨ ص
٩٩٩ ص
١٠٠٠ ص
١٠٠١ ص
١٠٠٢ ص
١٠٠٣ ص
١٠٠٤ ص
١٠٠٥ ص
١٠٠٦ ص
١٠٠٧ ص
١٠٠٨ ص
١٠٠٩ ص
١٠١٠ ص
١٠١١ ص
١٠١٢ ص
١٠١٣ ص
١٠١٤ ص
١٠١٥ ص
١٠١٦ ص
١٠١٧ ص
١٠١٨ ص
١٠١٩ ص
١٠٢٠ ص
١٠٢١ ص
١٠٢٢ ص
١٠٢٣ ص
١٠٢٤ ص
١٠٢٥ ص
١٠٢٦ ص
١٠٢٧ ص
١٠٢٨ ص
١٠٢٩ ص
١٠٣٠ ص
١٠٣١ ص
١٠٣٢ ص
١٠٣٣ ص
١٠٣٤ ص
١٠٣٥ ص
١٠٣٦ ص
١٠٣٧ ص
١٠٣٨ ص
١٠٣٩ ص
١٠٤٠ ص
١٠٤١ ص
١٠٤٢ ص
١٠٤٣ ص
١٠٤٤ ص
١٠٤٥ ص
١٠٤٦ ص
١٠٤٧ ص
١٠٤٨ ص
١٠٤٩ ص
١٠٥٠ ص
١٠٥١ ص
١٠٥٢ ص
١٠٥٣ ص
١٠٥٤ ص
١٠٥٥ ص
١٠٥٦ ص
١٠٥٧ ص
١٠٥٨ ص
١٠٥٩ ص
١٠٦٠ ص
١٠٦١ ص
١٠٦٢ ص
١٠٦٣ ص
١٠٦٤ ص
١٠٦٥ ص
١٠٦٦ ص
١٠٦٧ ص
١٠٦٨ ص
١٠٦٩ ص
١٠٧٠ ص
١٠٧١ ص
١٠٧٢ ص
١٠٧٣ ص
١٠٧٤ ص
١٠٧٥ ص
١٠٧٦ ص
١٠٧٧ ص
١٠٧٨ ص
١٠٧٩ ص
١٠٨٠ ص
١٠٨١ ص
١٠٨٢ ص
١٠٨٣ ص
١٠٨٤ ص
١٠٨٥ ص
١٠٨٦ ص
١٠٨٧ ص
١٠٨٨ ص
١٠٨٩ ص
١٠٩٠ ص
١٠٩١ ص
١٠٩٢ ص
١٠٩٣ ص
١٠٩٤ ص
١٠٩٥ ص
١٠٩٦ ص
١٠٩٧ ص
١٠٩٨ ص
١٠٩٩ ص
١١٠٠ ص
١١٠١ ص
١١٠٢ ص
١١٠٣ ص
١١٠٤ ص
١١٠٥ ص
١١٠٦ ص
١١٠٧ ص
١١٠٨ ص
١١٠٩ ص
١١١٠ ص
١١١١ ص
١١١٢ ص
١١١٣ ص
١١١٤ ص
١١١٥ ص
١١١٦ ص
١١١٧ ص
١١١٨ ص
١١١٩ ص
١١٢٠ ص
١١٢١ ص
١١٢٢ ص
١١٢٣ ص
١١٢٤ ص
١١٢٥ ص
١١٢٦ ص
١١٢٧ ص
١١٢٨ ص
١١٢٩ ص
١١٣٠ ص
١١٣١ ص
١١٣٢ ص
١١٣٣ ص
١١٣٤ ص
١١٣٥ ص
١١٣٦ ص
١١٣٧ ص
١١٣٨ ص
١١٣٩ ص
١١٤٠ ص
١١٤١ ص
١١٤٢ ص
١١٤٣ ص
١١٤٤ ص
١١٤٥ ص
١١٤٦ ص
١١٤٧ ص
١١٤٨ ص
١١٤٩ ص
١١٥٠ ص
١١٥١ ص
١١٥٢ ص
١١٥٣ ص
١١٥٤ ص
١١٥٥ ص
١١٥٦ ص
١١٥٧ ص
١١٥٨ ص
١١٥٩ ص
١١٦٠ ص
١١٦١ ص
١١٦٢ ص
١١٦٣ ص
١١٦٤ ص
١١٦٥ ص
١١٦٦ ص
١١٦٧ ص
١١٦٨ ص
١١٦٩ ص
١١٧٠ ص
١١٧١ ص
١١٧٢ ص
١١٧٣ ص
١١٧٤ ص
١١٧٥ ص
١١٧٦ ص
١١٧٧ ص
١١٧٨ ص
١١٧٩ ص
١١٨٠ ص
١١٨١ ص
١١٨٢ ص
١١٨٣ ص
١١٨٤ ص
١١٨٥ ص
١١٨٦ ص
١١٨٧ ص
١١٨٨ ص
١١٨٩ ص
١١٩٠ ص
١١٩١ ص
١١٩٢ ص
١١٩٣ ص
١١٩٤ ص
١١٩٥ ص
١١٩٦ ص
١١٩٧ ص
١١٩٨ ص
١١٩٩ ص
١٢٠٠ ص
١٢٠١ ص
١٢٠٢ ص
١٢٠٣ ص
١٢٠٤ ص
١٢٠٥ ص
١٢٠٦ ص
١٢٠٧ ص
١٢٠٨ ص
١٢٠٩ ص
١٢١٠ ص
١٢١١ ص
١٢١٢ ص
١٢١٣ ص
١٢١٤ ص
١٢١٥ ص
١٢١٦ ص
١٢١٧ ص
١٢١٨ ص
١٢١٩ ص
١٢٢٠ ص
١٢٢١ ص
١٢٢٢ ص
١٢٢٣ ص
١٢٢٤ ص
١٢٢٥ ص
١٢٢٦ ص
١٢٢٧ ص
١٢٢٨ ص
١٢٢٩ ص
١٢٣٠ ص
١٢٣١ ص
١٢٣٢ ص
١٢٣٣ ص
١٢٣٤ ص
١٢٣٥ ص
١٢٣٦ ص
١٢٣٧ ص
١٢٣٨ ص
١٢٣٩ ص
١٢٤٠ ص
١٢٤١ ص
١٢٤٢ ص
١٢٤٣ ص
١٢٤٤ ص
١٢٤٥ ص
١٢٤٦ ص
١٢٤٧ ص
١٢٤٨ ص
١٢٤٩ ص
١٢٥٠ ص
١٢٥١ ص
١٢٥٢ ص
١٢٥٣ ص
١٢٥٤ ص
١٢٥٥ ص
١٢٥٦ ص
١٢٥٧ ص
١٢٥٨ ص
١٢٥٩ ص
١٢٦٠ ص
١٢٦١ ص
١٢٦٢ ص
١٢٦٣ ص
١٢٦٤ ص
١٢٦٥ ص
١٢٦٦ ص
١٢٦٧ ص
١٢٦٨ ص
١٢٦٩ ص
١٢٧٠ ص
١٢٧١ ص
١٢٧٢ ص
١٢٧٣ ص
١٢٧٤ ص
١٢٧٥ ص
١٢٧٦ ص
١٢٧٧ ص
١٢٧٨ ص
١٢٧٩ ص
١٢٨٠ ص
١٢٨١ ص
١٢٨٢ ص
١٢٨٣ ص
١٢٨٤ ص
١٢٨٥ ص
١٢٨٦ ص
١٢٨٧ ص
١٢٨٨ ص
١٢٨٩ ص
١٢٩٠ ص
١٢٩١ ص
١٢٩٢ ص
١٢٩٣ ص
١٢٩٤ ص
١٢٩٥ ص
١٢٩٦ ص
١٢٩٧ ص
١٢٩٨ ص
١٢٩٩ ص
١٣٠٠ ص
١٣٠١ ص
١٣٠٢ ص
١٣٠٣ ص
١٣٠٤ ص
١٣٠٥ ص
١٣٠٦ ص
١٣٠٧ ص
١٣٠٨ ص
١٣٠٩ ص
١٣١٠ ص
١٣١١ ص
١٣١٢ ص
١٣١٣ ص
١٣١٤ ص
١٣١٥ ص
١٣١٦ ص
١٣١٧ ص
١٣١٨ ص
١٣١٩ ص
١٣٢٠ ص
١٣٢١ ص
١٣٢٢ ص
١٣٢٣ ص
١٣٢٤ ص
١٣٢٥ ص
١٣٢٦ ص
١٣٢٧ ص
١٣٢٨ ص
١٣٢٩ ص
١٣٣٠ ص
١٣٣١ ص
١٣٣٢ ص
١٣٣٣ ص
١٣٣٤ ص
١٣٣٥ ص
١٣٣٦ ص
١٣٣٧ ص
١٣٣٨ ص
١٣٣٩ ص
١٣٤٠ ص
١٣٤١ ص
١٣٤٢ ص
١٣٤٣ ص
١٣٤٤ ص
١٣٤٥ ص
١٣٤٦ ص
١٣٤٧ ص
١٣٤٨ ص
١٣٤٩ ص
١٣٥٠ ص
١٣٥١ ص
١٣٥٢ ص
١٣٥٣ ص
١٣٥٤ ص
١٣٥٥ ص

دانشنامه بزرگ اسلامی - مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی - الصفحة ١١٧١

ابن خميس، ابو عبدالله تاج الاسلام
جلد: ٣
     
شماره مقاله:١١٧١



اِبْن‌ِ خَميس‌، ابوعبدالله‌ تاج‌الاسلام‌ مجدالدين‌ حسين‌ بن‌ نصر كعبى‌ جُهَنى‌ موصلى‌ (٤٦٦-٥٥٢ق‌/١٠٧٤-١١٥٧م‌)، فقيه‌ شافعى‌. جهنى‌ منسوب‌ به‌ جُهَينه‌ (روستايى‌ بزرگ‌ در نواحى‌ موصل‌: ياقوت‌، ٢/١٦٨) و كعبى‌ منسوب‌ به‌ قبيلة بنى‌ كعب‌ است‌ (ابن‌ خلكان‌، ٢/١٤٠). ابن‌ خميس‌ در موصل‌ زاده‌ شد (سبكى‌، ٤/٢١٧) و در آن‌ شهر از ابونصر ابن‌ وَدْعان‌ حديث‌ شنيد، سپس‌ به‌ بغداد رفت‌ و در آنجا از قاضى‌ ابوبكر شامى‌، ابوالفوارس‌ بن‌ طِراز (يا طِراد) زينبى‌، ابن‌ طلحة نَعالى‌، ابوعبدالله‌ حميدي‌ و ... استماع‌ حديث‌ كرد و از ابوحامد غزالى‌ فقه‌ آموخت‌ (ياقوت‌، ٢/١٦٨؛ ابن‌ خلكان‌، ٢/١٣٩؛ ذهبى‌، سير، ٢٠/٢٩٢). ابن‌ خميس‌ مدتى‌ قاضى‌ رَحبة مالك‌ بن‌ طوق‌ بود، سپس‌ به‌ زادگاه‌ خود موصل‌ بازگشت‌ و به‌ تأليف‌ مشغول‌ شد (ياقوت‌، همانجا). پس‌ از ٥٤٠ق‌ بار ديگر به‌ بغداد رفت‌ و به‌ روايت‌ حديث‌ پرداخت‌ (ذهبى‌، سير، همانجا). از ابن‌خميس‌،سليمان‌وعلى‌فرزندان‌محمدموصلى‌(همانجا)، ابوالقاسم‌ عبدالملك‌ بن‌ زيد دَوْلَعى‌ (ياقوت‌، ٢/٦٢٤)، ابن‌ حاجب‌ صوفى‌، مشرَف‌ْ بن‌ مؤيّد همدانى‌ و ابن‌ مُحِب‌ّ محمد بن‌ محمد نيشابوري‌ استماع‌ حديث‌ كرده‌اند (ابن‌ صابونى‌، ٦، ٧، ٢٩١).
از شاگردان‌ ابن‌ خميس‌ در فقه‌، ابواسحاق‌ ابراهيم‌ بن‌ نصر موصلى‌ قاضى‌ سلاميّه‌، شرف‌ الدين‌ ابن‌ ابى‌ عصرون‌ و رضى‌الدين‌ ابوالفضل‌ يونس‌ بن‌ محمد اربلى‌ را نام‌ برده‌اند (ابن‌ خلكان‌، ١/٣٧، ٣/٥٣، ٥/٢٥٤، ٢٥٥؛ ذهبى‌، العبر، ٤/٢٣٨). وي‌ سرانجام‌ در زادگاه‌ خود درگذشت‌ (ياقوت‌، ٢/١٦٨).
آثار: ١. تحريم‌ الغيبة و ما فيها من‌ العقوبات‌، نسخه‌اي‌ از آن‌ در دمشق‌ موجود است‌ (جامعه‌، ٥(٥)/٢١٩)؛ ٢. مناقب‌ الابرار و محاسن‌ الاخيار، كتابى‌ است‌ در احوال‌ بزرگان‌ صوفيه‌، نسخه‌هاي‌ آن‌ در كتابخانه‌هاي‌ مختلف‌ از جمله‌ برلين‌ ( آلوارت‌، شم ٩٩٨٠ )، ظاهريه‌ (ظاهريه‌، ٢/٧٤٤)، خديويه‌ (خديويه‌، ٧(٢)/٦٧٢)، صوفيه‌ (صوفيا، ١٢٣)،گارت‌(حتّى‌،شم GAL,I/٥٦٠, ٦٧٤ )ولايپزيگ‌موجوداست‌(نك: )؛ GAL,S,I/٧٧٦ ٣. الموضح‌ فى‌ الفرائض‌، در احكام‌ ارث‌ بنابر مذهب‌ شافعى‌ كه‌ نسخة آن‌ در كتابخانة چستربيتى‌ ( آربري‌، شم موجود است‌.
جز اينها ذهبى‌ در سير (٢٠/٢٩٢) كتابهايى‌ زير عناوين‌ فرح‌ الموضح‌ على‌ مذهب‌ زيد بن‌ ثابت‌، نيز اخبار المنامات‌، لؤلؤة المناسك‌، منهج‌ التوحيد و منهج‌ المريد به‌ وي‌ نسبت‌ داده‌ است‌.
مآخذ: ابن‌ خلكان‌، وفيات‌؛ ابن‌ صابونى‌، محمد، تكملة اكمال‌ الاكمال‌، به‌ كوشش‌ مصطفى‌ جواد، بغداد، ١٣٧٧ق‌/١٩٥٧م‌؛ جامعه‌، خطى‌؛ خديويه‌، فهرست‌؛ ذهبى‌، محمد، سير اعلام‌ النبلاه‌، به‌ كوشش‌ شعيب‌ ارنؤوط و محمد نعيم‌ عرقسوسى‌، بيروت‌، ١٤٠٥ق‌/١٩٨٥م‌؛ همو، العبر، به‌ كوشش‌ صلاح‌الدين‌ منجد، كويت‌، ١٩٦٣م‌؛ سبكى‌، عبدالوهاب‌، طبقات‌ الشافعية الكبري‌، قاهره‌، ١٣٢٤ق‌؛ ظاهريه‌، خطى‌ (تصوف‌)؛ صوفيا، خطى‌؛ ياقوت‌، بلدان‌؛ نيز:
Ahlwardt; Arberry; GAL; GAL,S; Hitti, Ph. K. et al, Descriptive Catalog of the Garrett Collection of Arabic Manuscripts, Princeton, ١٩٣٨.
محمدآصف‌ فكرت‌ (رب) ١٩/٥/٧٧
ن‌ * ٢ * (رب) ٢٨/٥/٧٧