دانشنامه بزرگ اسلامی - مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی - الصفحة ٩٦٣
| ابن بسطام جلد: ٣ شماره مقاله:٩٦٣ |
اِبْنِ بِسْطام ، حسن بن بسطام بن سابور (شاپور) زيأت واسطى، محدث شيعى
امامى سدة ٤ق/١٠م. از زندگى وي چندان اطلاعى در دست نيست، پدرش بسطام و
عموهايش زكريا، زياد و حفص از ثقات بوده و از امام صادق (ع) و امام كاظم
(ع) روايت كردهاند (نجاشى، ١١٠؛ بحرالعلوم، ١/٣٦٧- ٣٦٨). خوانساري وي را هم
طبقة كلينى (د ٣٢٩ق/٩٤١م) و ابن قولويه قمى (د ٣٦٨ق/٩٧٩م) دانسته است
(٢/٢٠٩). حر عاملى او را از راويان حديث ذكر كرده است (١٧/١٧٨، ١٨١، ١٨٤).
كتاب طب الائمة را او و برادرش ابو عتاب (عبدالله بن بسطام) تأليف
كردهاند. اين كتاب بسيار سودمند است و در آن در باب بهداشت خوراكيها و
منافع آنها و نيز ادعيه و تعويذها گفت و گو شده است (نجاشى، ٣٩).
حسينى گويد: طب الائمة احاديثى است با اسانيد مربوط به منافع خوراكيها و
آشاميدنيها و مضرات آنها و بعضى از دعاها و حرزها براي دفاع امراض (مرعشى،
٧/٣٢١). اين كتاب در هند به چاپ رسيده (آقابزرگ، ١٥/١٣٩-١٤٠) و در نجف نيز
به كوشش محمد مهدي موسوي خرسان در ١٣٨٥ق/١٩٦٥م چاپ شده است.
مآخذ: آقابزرگ، الذريعة؛ بحرالعلوم، محمد مهدي، رجال، نجف، ١٣٨٥ق/ ١٩٦٥م؛ حر
عاملى، محمد، وسائل الشيعة، به كوشش محمد رازي و ابوالحسن شعرانى، بيروت،
١٣٨٧ق؛ خوانساري، محمد باقر، روضات الجنات، تهران، ١٣٨٢ق؛ طوسى، محمد،
الفهرست، به كوشش محمود راميار، مشهد، ١٣٥١ش؛ مرعشى، خطى؛ نجاشى، احمد،
رجال، بمبئى، ١٣١٧ق/ ١٨٩٩م. قهار مقيمى (رب) ٢٦/٧/٧٦
ن * ٢ * (رب) ٣٠/٧/٧٦