دانشنامه بزرگ اسلامی - مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی - الصفحة ٩٥٦
| ابن بری، ابوالحسن جلد: ٣ شماره مقاله:٩٥٦ |
اِبْنِ بَرّي، ابوالحسن على بن محمد بن على بن محمد بن حسين رباطى
مالكى (ح ٦٦٠ -٧٣١ق/ح١٢٦٣-١٣٣١م)، لغوي و مقري. از زندگى وي اطلاع
چندانى در دست نيست. در تازه، يكى از شهرهاي مراكش زاده شد (كنون، ١/٢١٩).
علوم اسلامى عصر خويش را به خوبى فراگرفت و در قرائات مختلف قرآن استاد
شد، و بعد از آنكه مدتى در محكمه عنوان شاهد عدل داشت، مسئول ديوان انشاء
«تازه» شد و تا هنگام مرگ در اين سمت باقى ماند ( ٢ EI).
آثار او بدين قرار است: ١. الدرر اللوامع فى اصل مقرأ الامام نافع، كه در
٦٩٧ق/١٢٩٨م تأليف آن را به پايان رسانيده است. اين اثر ارجوزهاي است
درباره قرائت نافع در ٢٤٢ بيت، كه بارها در قاهره و تونس در جزو مجموعههاي
مربوط به علوم قرآنى چاپ شده است (همانجا)، و نسخههايى خطى از آن در
كتابخانههاي مختلف جهان وجود دارد؛ ٢. فى مخارج الحروف، ارجوزهاي در ٣٠
بيت كه نسخه خطى آن در كتابخانه سلطنتى برلن موجود است ( آلوارت، شم ٥٤٨
)؛ ٣. الكافى فى علم القوافى كه بغدادي به او نسبت داده است (٢/٢٥٩؛ قس:
كحاله، ٧/٢٢١).
مآخذ: بغدادي، اسماعيل، ايضاح المكنون، استانبول، ١٩٧١م؛ كحاله، عمررضا،
معجم المؤلفين، بيروت، ١٣٧٦ق؛ گنون، عبدالله، النبوغ المغربية فى الا´دب
العربى، بيروت، ١٣٩٥ق/١٩٧٥م؛ نيز: Ahlwardt; EI ٢ .
قهار مقيمى (رب) ٢٣/٧/٧٦
ن * ٢ * (رب) ٣٠/٧/٧٦