دانشنامه بزرگ اسلامی
 
٨٧٨ ص
٨٧٩ ص
٨٨٠ ص
٨٨١ ص
٨٨٢ ص
٨٨٣ ص
٨٨٤ ص
٨٨٥ ص
٨٨٦ ص
٨٨٧ ص
٨٨٨ ص
٨٨٩ ص
٨٩٠ ص
٨٩١ ص
٨٩٢ ص
٨٩٣ ص
٨٩٤ ص
٨٩٥ ص
٨٩٦ ص
٨٩٧ ص
٨٩٨ ص
٨٩٩ ص
٩٠٠ ص
٩٠١ ص
٩٠٢ ص
٩٠٣ ص
٩٠٤ ص
٩٠٥ ص
٩٠٦ ص
٩٠٧ ص
٩٠٨ ص
٩٠٩ ص
٩١٠ ص
٩١١ ص
٩١٢ ص
٩١٣ ص
٩١٤ ص
٩١٥ ص
٩١٦ ص
٩١٧ ص
٩١٨ ص
٩١٩ ص
٩٢٠ ص
٩٢١ ص
٩٢٢ ص
٩٢٣ ص
٩٢٤ ص
٩٢٥ ص
٩٢٦ ص
٩٢٧ ص
٩٢٨ ص
٩٢٩ ص
٩٣٠ ص
٩٣١ ص
٩٣٢ ص
٩٣٣ ص
٩٣٤ ص
٩٣٥ ص
٩٣٦ ص
٩٣٧ ص
٩٣٨ ص
٩٣٩ ص
٩٤٠ ص
٩٤١ ص
٩٤٢ ص
٩٤٣ ص
٩٤٤ ص
٩٤٥ ص
٩٤٦ ص
٩٤٧ ص
٩٤٨ ص
٩٤٩ ص
٩٥٠ ص
٩٥١ ص
٩٥٢ ص
٩٥٣ ص
٩٥٤ ص
٩٥٥ ص
٩٥٦ ص
٩٥٧ ص
٩٥٨ ص
٩٥٩ ص
٩٦٠ ص
٩٦١ ص
٩٦٢ ص
٩٦٣ ص
٩٦٤ ص
٩٦٥ ص
٩٦٦ ص
٩٦٧ ص
٩٦٨ ص
٩٦٩ ص
٩٧٠ ص
٩٧١ ص
٩٧٢ ص
٩٧٣ ص
٩٧٤ ص
٩٧٥ ص
٩٧٦ ص
٩٧٧ ص
٩٧٨ ص
٩٧٩ ص
٩٨٠ ص
٩٨١ ص
٩٨٢ ص
٩٨٣ ص
٩٨٤ ص
٩٨٥ ص
٩٨٦ ص
٩٨٧ ص
٩٨٨ ص
٩٨٩ ص
٩٩٠ ص
٩٩١ ص
٩٩٢ ص
٩٩٣ ص
٩٩٤ ص
٩٩٥ ص
٩٩٦ ص
٩٩٧ ص
٩٩٨ ص
٩٩٩ ص
١٠٠٠ ص
١٠٠١ ص
١٠٠٢ ص
١٠٠٣ ص
١٠٠٤ ص
١٠٠٥ ص
١٠٠٦ ص
١٠٠٧ ص
١٠٠٨ ص
١٠٠٩ ص
١٠١٠ ص
١٠١١ ص
١٠١٢ ص
١٠١٣ ص
١٠١٤ ص
١٠١٥ ص
١٠١٦ ص
١٠١٧ ص
١٠١٨ ص
١٠١٩ ص
١٠٢٠ ص
١٠٢١ ص
١٠٢٢ ص
١٠٢٣ ص
١٠٢٤ ص
١٠٢٥ ص
١٠٢٦ ص
١٠٢٧ ص
١٠٢٨ ص
١٠٢٩ ص
١٠٣٠ ص
١٠٣١ ص
١٠٣٢ ص
١٠٣٣ ص
١٠٣٤ ص
١٠٣٥ ص
١٠٣٦ ص
١٠٣٧ ص
١٠٣٨ ص
١٠٣٩ ص
١٠٤٠ ص
١٠٤١ ص
١٠٤٢ ص
١٠٤٣ ص
١٠٤٤ ص
١٠٤٥ ص
١٠٤٦ ص
١٠٤٧ ص
١٠٤٨ ص
١٠٤٩ ص
١٠٥٠ ص
١٠٥١ ص
١٠٥٢ ص
١٠٥٣ ص
١٠٥٤ ص
١٠٥٥ ص
١٠٥٦ ص
١٠٥٧ ص
١٠٥٨ ص
١٠٥٩ ص
١٠٦٠ ص
١٠٦١ ص
١٠٦٢ ص
١٠٦٣ ص
١٠٦٤ ص
١٠٦٥ ص
١٠٦٦ ص
١٠٦٧ ص
١٠٦٨ ص
١٠٦٩ ص
١٠٧٠ ص
١٠٧١ ص
١٠٧٢ ص
١٠٧٣ ص
١٠٧٤ ص
١٠٧٥ ص
١٠٧٦ ص
١٠٧٧ ص
١٠٧٨ ص
١٠٧٩ ص
١٠٨٠ ص
١٠٨١ ص
١٠٨٢ ص
١٠٨٣ ص
١٠٨٤ ص
١٠٨٥ ص
١٠٨٦ ص
١٠٨٧ ص
١٠٨٨ ص
١٠٨٩ ص
١٠٩٠ ص
١٠٩١ ص
١٠٩٢ ص
١٠٩٣ ص
١٠٩٤ ص
١٠٩٥ ص
١٠٩٦ ص
١٠٩٧ ص
١٠٩٨ ص
١٠٩٩ ص
١١٠٠ ص
١١٠١ ص
١١٠٢ ص
١١٠٣ ص
١١٠٤ ص
١١٠٥ ص
١١٠٦ ص
١١٠٧ ص
١١٠٨ ص
١١٠٩ ص
١١١٠ ص
١١١١ ص
١١١٢ ص
١١١٣ ص
١١١٤ ص
١١١٥ ص
١١١٦ ص
١١١٧ ص
١١١٨ ص
١١١٩ ص
١١٢٠ ص
١١٢١ ص
١١٢٢ ص
١١٢٣ ص
١١٢٤ ص
١١٢٥ ص
١١٢٦ ص
١١٢٧ ص
١١٢٨ ص
١١٢٩ ص
١١٣٠ ص
١١٣١ ص
١١٣٢ ص
١١٣٣ ص
١١٣٤ ص
١١٣٥ ص
١١٣٦ ص
١١٣٧ ص
١١٣٨ ص
١١٣٩ ص
١١٤٠ ص
١١٤١ ص
١١٤٢ ص
١١٤٣ ص
١١٤٤ ص
١١٤٥ ص
١١٤٦ ص
١١٤٧ ص
١١٤٨ ص
١١٤٩ ص
١١٥٠ ص
١١٥١ ص
١١٥٢ ص
١١٥٣ ص
١١٥٤ ص
١١٥٥ ص
١١٥٦ ص
١١٥٧ ص
١١٥٨ ص
١١٥٩ ص
١١٦٠ ص
١١٦١ ص
١١٦٢ ص
١١٦٣ ص
١١٦٤ ص
١١٦٥ ص
١١٦٦ ص
١١٦٧ ص
١١٦٨ ص
١١٦٩ ص
١١٧٠ ص
١١٧١ ص
١١٧٢ ص
١١٧٣ ص
١١٧٤ ص
١١٧٥ ص
١١٧٦ ص
١١٧٧ ص
١١٧٨ ص
١١٧٩ ص
١١٨٠ ص
١١٨١ ص
١١٨٢ ص
١١٨٣ ص
١١٨٤ ص
١١٨٥ ص
١١٨٦ ص
١١٨٧ ص
١١٨٨ ص
١١٨٩ ص
١١٩٠ ص
١١٩١ ص
١١٩٢ ص
١١٩٣ ص
١١٩٤ ص
١١٩٥ ص
١١٩٦ ص
١١٩٧ ص
١١٩٨ ص
١١٩٩ ص
١٢٠٠ ص
١٢٠١ ص
١٢٠٢ ص
١٢٠٣ ص
١٢٠٤ ص
١٢٠٥ ص
١٢٠٦ ص
١٢٠٧ ص
١٢٠٨ ص
١٢٠٩ ص
١٢١٠ ص
١٢١١ ص
١٢١٢ ص
١٢١٣ ص
١٢١٤ ص
١٢١٥ ص
١٢١٦ ص
١٢١٧ ص
١٢١٨ ص
١٢١٩ ص
١٢٢٠ ص
١٢٢١ ص
١٢٢٢ ص
١٢٢٣ ص
١٢٢٤ ص
١٢٢٥ ص
١٢٢٦ ص
١٢٢٧ ص
١٢٢٨ ص
١٢٢٩ ص
١٢٣٠ ص
١٢٣١ ص
١٢٣٢ ص
١٢٣٣ ص
١٢٣٤ ص
١٢٣٥ ص
١٢٣٦ ص
١٢٣٧ ص
١٢٣٨ ص
١٢٣٩ ص
١٢٤٠ ص
١٢٤١ ص
١٢٤٢ ص
١٢٤٣ ص
١٢٤٤ ص
١٢٤٥ ص
١٢٤٦ ص
١٢٤٧ ص
١٢٤٨ ص
١٢٤٩ ص
١٢٥٠ ص
١٢٥١ ص
١٢٥٢ ص
١٢٥٣ ص
١٢٥٤ ص
١٢٥٥ ص
١٢٥٦ ص
١٢٥٧ ص
١٢٥٨ ص
١٢٥٩ ص
١٢٦٠ ص
١٢٦١ ص
١٢٦٢ ص
١٢٦٣ ص
١٢٦٤ ص
١٢٦٥ ص
١٢٦٦ ص
١٢٦٧ ص
١٢٦٨ ص
١٢٦٩ ص
١٢٧٠ ص
١٢٧١ ص
١٢٧٢ ص
١٢٧٣ ص
١٢٧٤ ص
١٢٧٥ ص
١٢٧٦ ص
١٢٧٧ ص
١٢٧٨ ص
١٢٧٩ ص
١٢٨٠ ص
١٢٨١ ص
١٢٨٢ ص
١٢٨٣ ص
١٢٨٤ ص
١٢٨٥ ص
١٢٨٦ ص
١٢٨٧ ص
١٢٨٨ ص
١٢٨٩ ص
١٢٩٠ ص
١٢٩١ ص
١٢٩٢ ص
١٢٩٣ ص
١٢٩٤ ص
١٢٩٥ ص
١٢٩٦ ص
١٢٩٧ ص
١٢٩٨ ص
١٢٩٩ ص
١٣٠٠ ص
١٣٠١ ص
١٣٠٢ ص
١٣٠٣ ص
١٣٠٤ ص
١٣٠٥ ص
١٣٠٦ ص
١٣٠٧ ص
١٣٠٨ ص
١٣٠٩ ص
١٣١٠ ص
١٣١١ ص
١٣١٢ ص
١٣١٣ ص
١٣١٤ ص
١٣١٥ ص
١٣١٦ ص
١٣١٧ ص
١٣١٨ ص
١٣١٩ ص
١٣٢٠ ص
١٣٢١ ص
١٣٢٢ ص
١٣٢٣ ص
١٣٢٤ ص
١٣٢٥ ص
١٣٢٦ ص
١٣٢٧ ص
١٣٢٨ ص
١٣٢٩ ص
١٣٣٠ ص
١٣٣١ ص
١٣٣٢ ص
١٣٣٣ ص
١٣٣٤ ص
١٣٣٥ ص
١٣٣٦ ص
١٣٣٧ ص
١٣٣٨ ص
١٣٣٩ ص
١٣٤٠ ص
١٣٤١ ص
١٣٤٢ ص
١٣٤٣ ص
١٣٤٤ ص
١٣٤٥ ص
١٣٤٦ ص
١٣٤٧ ص
١٣٤٨ ص
١٣٤٩ ص
١٣٥٠ ص
١٣٥١ ص
١٣٥٢ ص
١٣٥٣ ص
١٣٥٤ ص
١٣٥٥ ص

دانشنامه بزرگ اسلامی - مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی - الصفحة ١٣٠٨

ابن سعاده
جلد: ٣
     
شماره مقاله:١٣٠٨



اِبْن‌ِ سَعاده‌، ابوعبدالله‌ محمد بن‌ يوسف‌ بن‌ سعادة مُرسى‌ (٤٩٦- ٥٦٥ق‌/١١٠٣-١١٧٠م‌)، خطيب‌، عارف‌، محدث‌، فقيه‌ مالكى‌ و از قضاة اندلس‌. وي‌ در مُرسية اندلس‌ متولد شد و تحصيلات‌ مقدماتى‌ را نزد ابوعلى‌ صَدَفى‌ آموخت‌ و همزمان‌ در درس‌ فقه‌ و حديث‌ِ ابومحمد بن‌ ابى‌ جعفر شركت‌ جست‌. سپس‌ به‌ غرب‌ اندلس‌ سفر كرد و از ابومحمد بن‌ عتاب‌، اوبحر اسدي‌، ابوالوليد بن‌ رشد (پدربزرگ‌ ابن‌ رشد معروف‌)، ابوعبدالله‌ بن‌ حاج‌ و ابوبكر بن‌ العربى‌ حديث‌ شنيد (ضبى‌، ١٣٢؛ ابن‌ ابار، ٢/٥٠٥ -٥٠٦).
ابن‌ سعاده‌ در ٥٢٠ق‌/١١٢٦م‌ به‌ مشرق‌ مسافرت‌ كرد و در اسكندريه‌ فقه‌ و كلام‌ را نزد ابوالحاج‌ بن‌ نادر مَيورَقى‌ فرا گرفت‌. سال‌ بعد به‌ حج‌ رفت‌ و در مكه‌ با ابوالحسن‌ رزين‌ بن‌ معاوية عبدري‌ - امام‌ مالكيه‌ در آنجا - و ابومحمد بن‌ صدقه‌ معروف‌ به‌ ابن‌ غزال‌ ملاقات‌ و از آنان‌ استماع‌ حديث‌ كرد. به‌ علاوه‌، بخشى‌ از تصنيف‌ ابوحامد غزالى‌ را نزد ابوالحسن‌ على‌ بن‌ سند بن‌ عياش‌ غسانى‌ (شاگرد غزالى‌) فرا گرفت‌ و مجدداً به‌ مصر بازگشت‌ و در اسكندريه‌ از برخى‌ علماي‌ ديگر حديث‌ شنيد و تا هنگام‌ درگذشت‌ ميورقى‌ در آنجا اقامت‌ كرد (ابن‌ ابار، ٢/٥٠٦) و ظاهراً در همين‌ سفر بود كه‌ با افكار صوفيان‌ آشنا و تا حدي‌ بدانان‌ گرايش‌ يافت‌ (نك: ضبى‌، همانجا).
در ٥٢٦ق‌ در راه‌ بازگشت‌ به‌ ديار خويش‌ در شهر مهديه‌ با ابوعبدالله‌ مازري‌ ديدار كرد و قسمتى‌ از كتاب‌ المعلم‌ بفوائد مسلم‌ او را از وي‌ فرا گرفت‌ و پس‌ از آن‌ به‌ زادگاه‌ خويش‌ بازگشت‌ و به‌ تعليم‌ فقه‌ و حديث‌ پرداخت‌.
وي‌ خطيب‌ جمعه‌ در شهرهاي‌ مرسيه‌، بَلَنسيه‌ و شاطبه‌ نيز بود و پس‌ از سقوط دولت‌ لمتونيان‌ (٥٣٩ق‌/١١٤٤م‌) در مرسيه‌ و سپس‌ در شاطبه‌ عهده‌دار منصب‌ قضا شد و سرانجام‌ بعد از كناره‌گيري‌ از اين‌ سمت‌ در شاطبه‌ درگذشت‌. ابن‌ سعاده‌ گذشته‌ از تبحر در فقه‌ و حديث‌، با تفسير و كلام‌ نيز كاملاً آشنا بود. برخى‌ از شاگردان‌ وي‌ اينانند: ابوالحسن‌ بن‌ هذيل‌، محمد بن‌ عبدالسلام‌ مرادي‌، محمد بن‌ محمد قيسى‌ مقري‌، محمد ابن‌ يوسف‌ بن‌ مفرج‌ معروف‌ به‌ ابن‌ خبّاز و محمد بن‌ محمد بن‌ موسى‌ تجيبى‌ (ابن‌ ابار، ٢/٥٠٤، ٥٠٦، ٥٠٧، ٥٤٣، ٥٥٣، ٥٨٠). كتاب‌ شجرة الوهم‌ المترقية الى‌ ذروة الفهم‌ تنها اثر منسوب‌ به‌ اوست‌ كه‌ به‌ گفتة ابن‌ ابار تأليفى‌ بى‌سابقه‌ بود (٢/٥٠٧؛ سيوطى‌، ١/٢٧٧؛ بغدادي‌، ٢/٩٦).
مآخذ: ابن‌ ابار، محمد، التكلمة لكتاب‌ الصلة، به‌ كوشش‌ عطار حسينى‌، قاهره‌، ١٩٥٦م‌؛ بغدادي‌، هديه‌؛ سيوطى‌، بغية الوعاة، به‌ كوشش‌ محمد ابوالفضل‌ ابراهيم‌، ١٣٨٤ق‌/١٩٦٤م‌؛ ضبى‌، احمد، بغيةالملتمس‌، به‌ كوشش‌ فرانسيسكو كودرا، مادريد، ١٨٨٤م‌. محسن‌ عابدي‌
تايپ‌ مجدد و ن‌ * ١ * زا
ن‌ * ٢ * زا