فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٨١ - مبحث دوم شاخصهاى فقرزدايى

نشانه بارز فقرزدايى است. لكن تعدادى از عوامل فقرزدا يا به شكل پنهانى و يا به طور غير مستقيم عمل مى‌كنند كه نياز به توجه بيشترى دارند. از آن جمله مى‌توان به موارد زير اشاره نمود.

١. افزايش نسبت افراد باسواد در جامعه:

نسبت ٢٢ درصدى سال ١٣٥٤، امروز به بالاى هشتاد درصد رسيده است.

٢. افزايش سهم دختران در كل دانش آموختگان كشور:

آمار ٣٨ درصدى سال ١٣٥٧ هم اكنون به بالاتر از ٥٠ درصد رسيده است.

٣. افزايش نسبت باسوادى زنان:

امروز ٣٥ درصد سال ١٣٥٤ به نزديك هشتاد درصد افزايش يافته است.

٤. افزايش نسبت باسواد در روستاها:

در سال ٥٧ اين نسبت ٣٠/٥ درصد بوده كه امروز نزديك به هشتاد درصد را نشان مى‌دهد.

٥. افزايش تعداد دانشجويان:

در سال ٥٧ يكصد و هفتاد و پنج هزار دانشجو در مراكز دانشگاهى اشتغال به تحصيل داشتند كه امروز تعداد آنها به يك ميليون و پانصد هزار رسيده است.

٦. افزايش تعداد دانش آموزان:

در سال ٥٧ تعداد دانش آموزان كشور زير هشتصد و سى هزار بوده كه امروز نزديك به بيست ميليون مى‌باشد.

٧. ايجاد شغل:

تا پايان سال ١٣٧٤ حدود پانصد و شصت هزار شغل جديد در بخشهاى كشاورزى، صنعت و خدمات ايجاد گرديده كه هم اكنون آمار آن به مراتب بيشتر افزايش يافته است.

٨. بهبود وضع روستائيان:

عامل فقر يكى از مهمترين علل اساسى مهاجرت بى رويه روستاييان به شهرهاى بزرگ كشور است كه از يك سو موجب تخليه و تخريب مراكز زراعى و كاهش توليدات كشاورزى و ارزبرى واردات كشاورزى است و از سوى ديگر افزايش شمار بيكاران و مشكلات جانبى خدمات‌رسانى در شهرهاى بزرگ مى‌گردد و در كنار اين دو مشكل اساسى بايد افزايش سطح فقر در جامعه را نيز بر آن دو افزود.

بهبود وضع روستاييان كه در سالهاى پس از انقلاب اسلامى معمولاً رو به رشد