فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٢٣٤ - مبحث ششم رضامندى به جاى آزادى

استثمار و مرفهان بى‌درد از آنجا كه الگو هستند بايد ماندگار باشد و سيره آنان چون مشعل هدايت، روشنگر آيندگان بماند. امام (ره) به صراحت تأكيد مى‌نمود كه بايد نسل به نسل و سينه به سينه، شرافت و اعتبار پيشتازان اين نهضت مقدس و جنگ فقر و غنا محفوظ بماند. [١]

بى‌گمان پاسدارى از اين ارزشها، نهضت، و مبارزه را در جامعه نهادينه مى‌كند و شعورها را به شعار تبديل مى‌سازد و راه و رسم آينده را ترسيم مى‌كند و شيوه‌هاى رهبرى را به عرف سياسى مبدل مى‌كند و كار رهبرى را آسان مى‌سازد. امام (ره) به دشواريهاى رهبرى نظام انقلاب و بعد از خود، به خوبى واقف بود كه دشمنان قسم خورده‌اى كه نتوانستند على رغم همه توطئه‌ها، خمى از ابروان امام بگشايند يا بر آن بيافزايند، همت در شكستن كمر رهبرى آينده بسته‌اند. از اين رو در سالهاى واپسين عمر پر بركت خود بر آن شد كه با ايجاد عرف سياسى جا افتاده راه را در سنگلاخهاى دشوار و پيچيده رهبرى آينده باز و هموار سازد و راه توطئه‌ها را پيشاپيش ببندد. عرف سياسى باز مانده از امام (ره) در حد انديشه سياسى امام (ره) ارزنده و ميراث پر بركت دوران شكوهمند رهبرى امام (ره) مى‌باشد.

مبحث ششم: رضامندى به جاى آزادى

با سپرى شدن دوران ماركسيسم اقتصادى، سوسياليزم نيز رو به افول نهاد و از آن جز اسمى و قالبى تهى به جا نمانده است. رويكرد كنونى جهان در اقتصاد به ليبراليزم و نظام سرمايه‌دارى است كه هم بازار اقتصاد جهانى را در دست دارد و هم متفكران را در اختيار گرفته است. شكوفايى و جلوه‌هاى خيره كننده اقتصاد آزاد در مكتب ليبراليزم. همه فكرها و دلها را به خود معطوف داشته و هر كجا كه سخن از اقتصاد به ميان مى‌آيد صحنه گردان و محور برنامه‌هاى اقتصادى است. اقتصاددانان،

[١] . پيشين، ج ٢٠، ص ١٢٣.