فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ١٤ - الف - استراتژى اقتصادى

«اقتصاد سياسى ديدگاه يا روش و يا ره يافت عينى و عملى است كه از طريق امامت (دولت اسلامى) راه عدالت اجتماعى را در توزيع قدرت و ثروت نشان مى‌دهد».

بى‌شك در ارائه اين راه همه عوامل سياسى و اقتصادى و از آن جمله تحولات تاريخى و نتايج كمى و كيفى آمارى به عنوان عوامل مختلف و مؤثر در تشخيص مصلحت مورد مطالعه دقيق قرار گيرد.

الف - استراتژى اقتصادى

برخى نيز با استفاده از واژه استراتژى در اقتصاد تحت عنوان استراتژى اقتصادى از تركيب سياست و اقتصاد و ديدگاههاى مشترك اين دو مقوله به منظور ره يافت به اقتصاد سياسى استفاده نموده و آن را يك هنر توصيف كرده‌اند.

با توجه به سابقه كاربرد واژه استراتژى در جنگ [١] در حقيقت مطرح كنندگان استراتژى اقتصادى مرز ميان جنگ، سياست و اقتصاد را از ميان برداشته و جنگ سياسى و جنگ اقتصادى را درهم آميخته‌اند. [٢]

اگر تعبير استراتژى اقتصادى درست باشد مى‌توان براى آن تعريفى بدين سان ارائه نمود:

«هنر به خدمت گرفتن همه عوامل و امكانات موجود براى رسيدن به هدفهاى اقتصادى كه توسط سياستهاى كلى دولت تعيين مى‌شود» [٣] .

همچنين مى‌توان با توجه به فرق بين استراتژى، تاكتيك و لجستيك كه هر سه داراى كاربرد در مسائل نظامى مى‌باشند، استراتژى اقتصادى را اين‌گونه تعريف نمود:

«استراتژى اقتصادى هنرى است كه قطع نظر از روشها (تاكتيكهاى اقتصادى) و تداركات، آرايش و پشتيبانيها (لجستيك اقتصادى) دولت را قادر مى‌سازد كه

[١] . رك: نويسندگان، استراتژى معاصر، نظريات و خط مشيها، ترجمه مير فخرايى، ص ٤.

[٢] . رك: آندره بوفر، مقدمه‌اى بر استراتژى، ترجمه مسعود كشاورز، ص ١٤.

[٣] . همان، ص ٣٠.