فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٢٣١ - ٨ سياست سازندگى و توسعه در نظام اقتصاد سياسى

مردم ايران ثابت كرده‌اند كه تحمل گرسنگى و تشنگى را دارند ولى شكست انقلاب و ضربه به اصول آن را هرگز نخواهند پذيرفت. [١]

٨. سياست سازندگى و توسعه در نظام اقتصاد سياسى

به اعتقاد امام (ره) در يك نظام اقتصاد سياسى كه براى سازندگى و بازسازى برنامه‌ريزى مى‌شود چند نكته بايد در كنار يكديگر و يكجا ديده شوند.

نخست:

جهت گيرى براى رفاه عمومى متناسب با حيثيت انسانى آحاد جامعه بويژه طبقات محروم و كم درآمد.

دوم:

حفظ شعائر و ارزشهاى كامل اسلامى به عنوان ضمانت اجراى تداوم انقلاب اسلامى.

سوم:

پرهيز از تنگ نظريها و افراط گراييها، تا موانع و آسيبها از سر راه موفقيت برنامه‌ها در دو بعد اول و دوم برطرف گردد. [٢]

چهارم:

مشاركت همگان به ميزان توانايى كه دارند در مقابله با خطر عظيم دشمنان و توطئه‌هاى جهانخواران.

اين مسؤوليت، بيشتر متوجه ثروتمندان و پس از آنان طبقات متوسط برحسب توانايى كه دارند، نه طبقه مستمند و ضعيف كه درآمدشان به مقدار اعاشه آنهاست.

گرچه اين قشر از تمام قشرها خدمتشان بيشتر است. [٣]

امام (ره) سازندگى به قيمت از دست دادن آزادگى و استقلال را هرگز شايسته يك ملت انقلابى و مسلمان نمى‌دانست و زندگى فقيرانه و توأم با آزادى و استقلال را بر پيشرفت و تمدنى كه آزادى و استقلال ما را در برابر دشمن سلب نمايد ترجيح مى‌داد [٤] و اميدوار بود كه ملت عزيز ايران يك لحظه استقلال و عزت خود را با هزار سال سازندگى در نازو نعمت ولى وابسته به بيگانگان و دشمنان معاوضه ننمايد. [٥] با وجود اين تصميم گيرى نهايى را بر عهده مردم مى‌نهاد كه خود تصميم نهايى را اتخاذ كنند كه يا رفاه‌طلبى و مصرف گرايى را به قيمت بردگى بيگانه و يا تحمل

[١] . پيشين، ج ٢٠، ص ٢٣٤.

[٢] . پيشين، ج ٢١، ص ٢٧.

[٣] . پيشين، ج ١٧، ص ٢٠٢.

[٤] . پيشين، ج ١٥، ص ٢٠٩.

[٥] . پيشين، ج ٢١، ص ٥٦.