فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٢٢٤ - ٢ ساماندهى اقتصادى، هدف راهبردى اسلام

تأمين نيازهاى جامعه بويژه بهبود وضع معاش اقشار آسيب‌پذير و كم درآمد و مبارزه با فقر و كوتاه كردن فاصله فقر و غنا و به تعبير امام على (ع) «توفير الفئ» مد نظر مى‌باشد.

اقتصاد به اين معنى در ادبيات كلام امام (ره) جايگاه پر اهميتى دارد كه بى وقفه در سخنان امام (ره) آمده و رهنمودهاى امام (ره) همواره در تنظيم برنامه‌هاى كوتاه مدت و بلندمدت دولت مؤثر و كارساز بوده است.

[٢] . ساماندهى اقتصادى، هدف راهبردى اسلام

به عقيده امام (ره) اگر اسلام در قالب يك مكتب جامع و منسجم ملاحظه شود و همه جوانب آن به خوبى رؤيت گردد، مسائل اقتصادى به عنوان جزئى از پيكره اسلام جامع به طور برجسته تجلى خواهد كرد. در اين نگاه هم مشكل فقر از ميان مى‌رود و هم از فاسد شدن يك عده به وسيله تصاحب ثروت جلوگيرى به عمل مى‌آيد و در نتيجه، كل جامعه از فساد مصون مى‌ماند و ريشه استعدادها و شكوفايى قدرت ابتكار و خلاقيت انسانها آشكار مى‌گردد. [١] در ديدگاه امام (ره) مشكلات اقتصادى بايد در چارچوب يك نظام جامع بررسى و همزمان با مشكلات ديگر اجتماعى مورد ارزيابى قرار گرفته و با ديد جامع به راه حلها پرداخته شود.

«بايد نظام اقتصادى اسلام را در مجموعه قوانين و مقررات اسلامى در كليه زمينه‌ها و شئون فردى و اجتماعى ملاحظه كرد. اين مسلّم است كه از نظر اسلامى حل تمامى مشكلات و پيچيدگيها در زندگى انسانها تنها با تنظيم روابط اقتصادى به شكل خاص حل نمى‌شود بلكه مشكلات را در كل يك نظام اسلامى بايد حل كرد و از معنويت نبايد غافل بود كه منشأ كليه دردهاست».٢

امام (ره) نه تنها اسلام را از نگاه اقتصادى، جامع مى‌ديدند، اصول و روشهاى اسلامى را قابل توصيه در چارچوب يك دعوت و فراخوان جهانى معرفى مى‌كردند و اين وظيفه را بر عهده علماى اسلام، محققان و كارشناسان مسلمان مى‌دانستند كه

[١] . رك: امام خمينى، صحيفه نور، ج ٤، ص ١٧٦، ١٧٧.

[٢] . همان، ص ٢١٣.