فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ١١٥ - مبحث پنجم بار ارزشى توسعه

الّذين امنوا منكم و الّذين اوتوا العلم درجات) [١]

و تجلى ايمان در عمل است و كار توأم با علم قابل تقدير و موجب رفعت مقام مى‌باشد.

٧. ملازمه عمل باتقوا:

كار با تقوا، تطهير و از آلودگيها به دور مى‌شود و بدين ترتيب ارزيابى كار با ميزان تقوايى كه با آن همراه بوده سنجيده مى‌شود تا آنجا كه تنها كار پذيرفته كارى است كه توأم با تقوا انجام گرفته باشد (إِنَّمٰا يَتَقَبَّلُ اَللّٰهُ مِنَ اَلْمُتَّقِينَ‌) [٢]

مبحث پنجم: بار ارزشى توسعه

واژه توسعه معمولاً در اقتصاد، سياست، فرهنگ به طور يكسان به كار مى‌رود و گاه به جاى آن كلمه رشد مورد استفاده قرار مى‌گيرد و احتمالاً كلمه توسعه مفهومى فراتر از رشد دارد. در تفسير اين مسأله، نظريات مختلفى ديده مى‌شود.

اگر بار فرهنگى توسعه را به مطلوب بودن آن تفسير نماييم و توسعه را در برابر رشد به معنى توسعه مطلوب تصور كنيم رابطه مستقيم توسعه در هر كشورى با باورها، سنتها و ارزشهاى آن كشور به طور شفاف آشكار مى‌گردد.

بسيارى معتقدند كه به رغم توسعه‌يافتگى كشورهايى چون امريكا، انگليس، آلمان، فرانسه و ژاپن نمى‌توان توسعه در اين كشورها را توسعه مطلوب شمرد، زيرا رشد صنعتى چشمگير در اين كشورها به صورت مطلوب مردم اين كشورها نيست و حداقل، اجماعى در اين زمينه وجود ندارد و حتى اين نوع توسعه نتوانسته چهره كريه فقر، بى‌خانمانى، اعتياد، فحشاء، بيماريها را ريشه كن سازد و فاجعه شكاف فقر و غنا را بر طرف نمايد.

اگر عواملى را كه جامعه را به مرحله توسعه مى‌رساند به لحاظ مطلوب بودن يا مطلوب نبودن آن به دو دسته عوامل مثبت و منفى تقسيم كنيم بايد ديد كداميك از عوامل توسعه نتايج مطلوبى را به بار آورده و كداميك موجب بخشهاى نامطلوب

[١] . سوره مجادله، آيه ١١.

[٢] . سوره مائده، آيه ٢٧.