فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ١١١ - مبحث چهارم ارتقاى سطح درآمد سرانه «توفيرالفىء»

ديگر، توسعه نيز در دامان اقتصاد رشد كرده است در نتيجه، همه مفروضات و روش‌شناسى اقتصاد بر مسائلى چون پديده فقر، فقرزدايى و توسعه تحميل گرديده و الگوهاى فكرى كليشه شده را به ارمغان آورده است.

در اين راستا كافى است به خصوصيات روانى و اخلاقى توليد كنندگان و رفتار گردانندگان چرخهاى اقتصاد توجه دقيق مبذول نمود و خصايص خلقى و باورهاى مصرف كنندگان را مورد مطالعه قرار داد تا گره‌هاى كور پديده فقر و راه حل بسيارى از مشكلات فقرزدايى را در ميان آنها جستجو نمود.

مبحث چهارم: ارتقاى سطح درآمد سرانه «توفيرالفىء»

بالا بردن سطح درآمد سرانه تنها يك هدف اقتصادى نيست، دولتها سعى مى‌كنند با تلاش جهت رسيدن به اين هدف، رضايت عمومى و آنگاه آراء عمومى را به نفع خود جهت دهند. لكن اين هدف با ساير هدفهاى سياسى و حتى امنيتى منافات ندارد. بالا رفتن سطح درآمد ملى مى‌تواند حتى انگيزه‌هاى خيانت مانند جاسوسى و زمينه فساد مانند دزدى و اختلاس را از بين ببرد.

به اين لحاظ افزايش سطح درآمد ملى را مى‌توان از اهداف استراتژيكى به شمار آورد كه در اقتدار و امنيت ملى نيز تأثير فراوان دارد. و خود يكى از مهمترين اهداف توسعه محسوب مى‌شود.

اصولاً ارتقاى درآمد هر خانواده شاخصى براى پيشرفت و موفقيت اعضاى آن به حساب مى‌آيد و فقدان آن حاكى از ركود و ناكامى در حفظ موازنه در برابر تورم و هزينه‌هاى افزوده است. بدين ترتيب براى هر فرد، خانواده، جامعه و دولت مسأله افزايش درآمد سرانه يك هدف در زندگى مادى محسوب مى‌شود كه به رغم اختلاف در نوع تلقى آن در اصل ضرورتش، وفاق عمومى و اجماع ديده مى‌شود.

على (ع) نيز

«توفير الفىء»

را يكى از مسؤوليتهاى دولت امامت و از جمله حقوق اجتماعى امت به شمار آورده است و دولت را در اين مورد در برابر امت مسؤول