شود، از برادر خود هر خوئى كه داشته باشد تحمل كن، و عتاب و سرزنش زياد مكن كه سبب كينه خواهد شد، رضاجوئى كن از كسى كه اميد رضاى او را دارى، بريدن از جاهلان مانند صله با عاقل است، و از كرم و بزرگوارى خود را از غلظت و درشتى بازداشتن است، و هر كس با زمانه بسازد بهلاكت افتد، و كسى كه از او انتقام كشند غضبناك گردد، چه بسيار نزديك است عذاب بسركشان، و سزاوار آن كس كه غدر و مكر نمايد آنست كه از زلات و لغزشهاى او چشم‌پوشى نشود، آن كس كه خود را بيشتر بپايد بيشتر بلغزش افتد، و علت و سبب دروغ قبيح‌ترين علتها است، و فساد بسيارى را بهلاكت اندازد، و ميانه‌روى كم را زياد نمايد، و تنگدستى ذلت است، و نيكى بپدر و مادر از گرامى‌ترين خلقها است، از شخص ترسناك بايد ترسيد، در عجله لغزش است، خيرى نيست در لذتى كه دنبال آن پشيمانى است، عاقل آنست كه از تجربه‌ها پند گيرد، رسول تو ترجمان عقل تو است، و هدايت كور را روشن نمايد، و با اختلاف ايتلاف و دوستى نيست، هر كه با خيانت‌كار رفاقت نمايد بخود خيانت كرده است، كسى كه ميانه‌روى نمايد هلاك نشود، و كسى كه زهد ورزد فقير نگردد، باخبر از امرى آنست كه در آن دخالت دارد، چه بسيار تفحص‌كننده كه در آن هلاك او است، وثوق و اعتماد را با جور مخلوط مكن، نه هر چه از آن ترسند ضرر رساند، و چه بسا شوخيها كه جدى شود، هر كس از روزگار ايمن شود باو خيانت نمايد، و هر كس آن را تعظيم نمايد خوارش نمايد، و هر كس خود را ذليل و خوار آن نمايد دماغش بخاك مالد، و هر كس بآن پناه برد واگذارش نمايد، و نه هر كس تيراندازد بنشانه زند، و چون پادشاه تغيير حالت دهد روزگار ديگرگون گردد، بهترين خويش تو كسى است كه كفايت امر تو نمايد، شوخى سبب كينه‌ها گردد، آن كس كه جد و جهد نمايد معذور خواهد بود، و چه بسا حريصى كه بمقصد نرسد، سرمايه دين يقين درست است، تمام اخلاص دورى از گناهان است، بهترين گفتار آنست كه با كردار درست آيد، سلامتى با استقامت است، و دعا مفتاح رحمت است، قبل از سفر از رفيق سفرت پرسش كن، و قبل از تهيه خانه از همسايه آن جويا