بوى گفتم: اول بدان كه من علوى حسنى هستم، و حالم معلوم است، و اگر راهى براى حقانيت عقيده زيديه مى‌افتم براى من نفع دنيا و آخرت داشت، و براى من سبب بزرگى و جلالت و رياست بود.[١] اينك بوجهى لطيف بطلان مذهب ترا برايت ثابت مينمايم كه كاملا واضح و آشكار گردد، پس گويم: آيا عقل هيچ عاقل دانشمندى قبول ميكند كه سلطان عالميان براى تمام خلق شرق و غرب عالم، رسولى كه افضل اولين و آخرين است بفرستد، و بمعجزات قاهره و آيات باهره نصرتش فرمايد، و پس از زحمات زياد و اين همه اهتمام در امر دين، در وقت وفات او اين امر مهم و تدبير كامل را مهمل گذارد، و اين زحمات طاقت فرسا را بهدر دهد؟ و بناى اسلام و مسلمين را بر پايه ظن ضعيفى قرار دهد كه (لا يُغْنِي مِنَ الْحَقِّ شَيْئاً) و

[١] بدان كه: اينكه سيد قدس سره ميفرمايد: براى من سبب بزرگى و جلالت و رياست بود، براى اينست كه اكثر ائمه زيديه كه مردم بامامت آنان عقيده‌مند بودند حسنى بودند، چنانچه علامه مجلسى در جلد نهم بحار الانوار صفحه ١٧٩ از كتاب( شرح الاصول) للناصر للحق حسن بن على بن حسن بن على بن عمر بن على بن الحسين ٧ نقل نموده است كه: بدان كه اول ائمه بعد از رسول خدا ٦ در نزد ما على بن ابى طالب است بعد فرزند او حسن ٧ و بعد برادر وى حسين ٧، بعد على بن الحسين، بعد فرزند او زيد بن على، بعد محمد بن عبد اللَّه بن الحسن، بعد برادر او ابراهيم، بعد حسين بن على صاحب فخ؛ بعد يحيى بن عبد اللَّه بن الحسن، بعد محمد بن اسماعيل بن ابراهيم بن الحسن، بعد قاسم بن ابراهيم بن اسماعيل بن ابراهيم بن الحسن، بعد حسن بن على بن الحسن بن على بن عمر بن على بن الحسين ٧ بعد يحيى بن الحسين بن قاسم بن ابراهيم بن اسماعيل بن الحسن، بعد محمد بن يحيى بن الحسين، بعد احمد بن يحيى بن الحسين، بعد محمد بن حسن بن قاسم بن الحسن بن على بن عبد الرحمن بن قاسم بن الحسن بن زيد بن الحسن، بعد فرزند او حسن، بعد برادر او على بن محمد، بعد احمد بن الحسين بن هرون از اولاد زيد بن الحسن، بعد برادر او يحيى، بعد ساير اهل بيت كه دعوت بسوى حق نمودند. انتهى