برنامه سعادت (ترجمه کشف المحجة لثمرة المهجة) - سید بن طاووس - الصفحة ٢٥٠ - فصل صد و پنجاه و دوم -(نامه امير المؤمنين

يَهِدِّي إِلَّا أَنْ يُهْدى‌ فَما لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ‌[١] (يعنى آيا آن كس كه هدايت نمايد بسوى حق سزاوارتر است كه پيروى شود يا آن كس كه خود راه نبرده تا رهبريش كنند پس چه شود شما را چگونه حكم كنيد) و به پيغمبر خود فرموده است: إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرٌ وَ لِكُلِّ قَوْمٍ هادٍ[٢] (يعنى جز اين نيست كه تو بيم دهنده و از براى هر قومى راهنمائى است) پس هادى و راهنما بعد از پيغمبر ٦ كسى است كه امت ويرا بآنچه آن حضرت آورده است هدايت نمايد، پس كيست كه اميد هدايت كردن امت در او باشد غير از آنكه شما را بحق دعوت نمايد، و شما را بسوى هدايت و سعادت بكشاند؟

آماده جهاد باشيد، و اسباب آن را فراهم نمائيد، كه همانا آتش جنگ بر افروخته شده است، و فاسقان مهيا شده‌اند كه نور خدا را بدهنهاى خود خاموش نمايند، و با بندگان خدا بجنگند، آگاه باشيد كه اولياء شيطان از اهل طمع و جفا سزاوارتر بحق نيستند از اهل نيكى و احسان، در طاعت پروردگار خود، و در خيرخواهى براى امام خود.

بخدا قسم اگر من بتنهائى آنان را ملاقات نمايم در حالتى كه تمام اهل زمين با آنان همراه بوده باشند از آنان وحشت ننمايم، و بآنان اعتنا ندارم، و هيچ گونه بآنان اهميت ندهم، و لكن تأسفى كه دارم و جزعى كه بر من عارض مى‌شود از اينست كه فجار و سفيهان بر اين امت ولايت يابند، و بر آنان مسلط گردند، و مال خدا را دولت خود دانند و دست بدست بگردانند، و كتاب خدا را وسيله مكر و خدعه خود قرار دهند، و فاسقان را حزب خود گردانند، و با نيكان و صلحاء بجنگند، و بخدا قسم كه اگر اين جهت نبود اين قدر شما را ملامت و سرزنش نميكردم، و تحريص و ترغيب بر جنگ نمينمودم، و همانا شما را- چون‌

[١] سوره يونس( ١٠) آيه ٣٥.

[٢] سوره رعد( ١٣) آيه ٧.