سوم- أَ وَ لَمْ نُمَكِّنْ لَهُمْ حَرَماً آمِناً يُجْبى‌ إِلَيْهِ ثَمَراتُ كُلِّ شَيْ‌ءٍ رِزْقاً مِنْ لَدُنَّا وَ لكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لا يَعْلَمُونَ‌ (سوره قصص (٢٨) آيه ٥٧ يعنى آيا تمكن نداديم ايشان را در حرم امنى كه آورده شود بسوى آن ميوه‌هاى همه چيز (از هر قسم ميوه) روزى و رزق از نزد ما و ليكن بيشتر ايشان نميدانند) كه خداوند اين آيه را در جواب قريش فرموده است، هنگامى كه پيغمبر اكرم آنان را دعوت باسلام و هجرت فرمود، گفتند: إِنْ نَتَّبِعِ الْهُدى‌ مَعَكَ نُتَخَطَّفْ مِنْ أَرْضِنا (صدر آيه شريفه قبل است، يعنى اگر پيروى كنيم هدايت را با تو، ربوده شويم از سرزمين خود) و اما آيه كه در باره عموم عرب است، قول خداوند متعال است كه ميفرمايد:

وَ اذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ كُنْتُمْ أَعْداءً فَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِكُمْ فَأَصْبَحْتُمْ بِنِعْمَتِهِ إِخْواناً وَ كُنْتُمْ عَلى‌ شَفا حُفْرَةٍ مِنَ النَّارِ فَأَنْقَذَكُمْ مِنْها كَذلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمْ آياتِهِ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ‌ (سوره آل عمران (٣) آيه ٩٩ يعنى و ياد آوريد نعمت خدا را بر خود هنگامى كه بوديد دشمنان پس الفت داد ميان دلهاى شما پس صبح كرديد در حالى كه بسبب نعمت او برادران بوديد، و بوديد بر كنار گودالى از آتش پس رهانيد شما را از آن اين چنين بيان ميكند خدا براى شما آيات خود را باشد كه شما هدايت يابيد.) پس چه بسيار نعمت بزرگى بود براى آنان اگر آن را رها ننموده و بسوى غير آن نرفته بودند، و چه بسيار مصيبت بزرگى است براى آنان اگر بآن ايمان نياورند و از آن روى برگردانند، و پيغمبر خدا ٦ از دنيا رفت در حالتى كه آنچه را بآن مبعوث شده بود تبليغ فرموده و بمردم رسانيد، و چه بسيار مصيبت بزرگى بود كه بخوبشان آن حضرت خصوصا، و بساير مؤمنين عموما وارد آمد، كه بمثل آن گرفتار نشدند و بعد از اين هم مثل آن را معاينه نخواهند كرد.

و آن حضرت از دنيا رفت در حالتى كه كتاب خدا و اهل بيت و عترت خود را در ميان مردمان بامانت گذاشت، كه دو امام و پيشوائى هستند كه اختلافى در ميانشان نيست، و