برنامه سعادت (ترجمه کشف المحجة لثمرة المهجة) - سید بن طاووس - الصفحة ٣٩ - فصل سى و ششم

باشد، و باو بگويد: تهيه زاد و راحله و رفيق بايد نمود، و دليل راه بايد گرفت، و براى درك حقيقت روشنائى و نور بمحل شمع بايد سفر كرد تا بدرك آن توفيق يابى، و آن بيچاره كه در مقام معرفت نور است مغرور شده، و از اين استاد متكلف بپذيرد، و مدتى دراز مسافرت نمايد، و كوه و دره‌ها را به پيمايد، و از آن شمع اثرى نه بيند گاهى هم از دور روشنائى به بيند و تصور كند كه آن شمع است، و بكمك دليل و رفيق راه خود كوشش نموده و قطع مسافت زيادى بنمايد، و بالاخره از پيمودن آن مسافت و راه دراز در اثر عقبات و دره‌ها و زيادى و سختى راه عاجز شده و بيچاره پس از اينكه خود را بهلاكت انداخته است با خسران دين و دنيا مراجعت نمايد.

و ما جماعتى را ميشناسيم كه اين گونه از مردمان آنان را در شك و گمراهى انداخته‌اند، و سبب گمراهى آنان همانا سوء توفيق دليل و راه‌نما بوده است.

و اگر اين بيچاره كه تحمل مشقت سفر را نموده، از خطرهاى اين راه پر خطر نجات يابد، و در بين راه عاجز نشده و مراجعت ننمايد، و بالاخره بمقصد برسد، تازه بيش از آنكه بفطرة اوليه خود درك نموده، و بر حسب طبيعت خود پى به آن برده بود براى او معرفت و علمى حاصل نخواهد شد، پس عمر او بزحمت و مشقت تلف شده و نتيجه بدست نياورده است.

فصل سى و ششم‌

اى فرزندم محمد ترا و هر كه اين كتاب من باو برسد، از كسانى كه در مقام تعليم و ارشاد مسترشدين باشند، و آنان كه در مقام تحصيل معرفت رب العالمين هستند، وصيت و سفارش مينمايم، كه در مقام تعليم و تربيت، فطرت اوليه آنان را با تنبيهات عقليه، و اشارات قرآنيه، و هدايتهاى الهيه نبويه تقويت نمايند، و بآنان بفهمانند كه معرفت صفات خداوند صانع مؤثر جل جلاله بر آنان واجب و لازم است، و آن هم بآسانترين راهيكه مولاى او جل جلاله براى او قرار داده است ثابت مى‌شود، و بدون اينكه عمر او ضايع گردد براى او حاصل شود.