برنامه سعادت (ترجمه کشف المحجة لثمرة المهجة) - سید بن طاووس - الصفحة ٧٦ - فصل هفتاد و ششم
شود و بگويد: من بالاى آب شط بغداد راه ميروم، همه مردم تعجب نموده و براى ديدن آن اجتماع نمايند، و اگر اين كار را ببينند البته بسيار تعجب نمايند، و اگر پيش از پراكنده شدن مردم مرد ديگرى بيايد و همين ادعا را بنمايد، قهرا تعجب مردم از اول كمتر خواهد بود، و بسا كه گروهى از حاضرين و تماشاچيان متفرق شوند و براى ديدن كار او نمانند، و اگر شخصى ثالثى بيايد و همين ادعا را بنمايد، شايد براى مشاهده كار او بغير از اندكى از مردم نمانند، و آنان هم كه بمانند از عمل او چندان تعجب نخواهند كرد، و اگر شخص چهارمى آمده و بگويد: من نيز همين عمل را بجا مىآورم، چه بسا كه هيچ كس براى تماشاى او باقى نماند، و بر فرض ماندن از كار او تعجب نكنند؛ زيرا كه عمل او بعد از اين مشاهدات در نظر آنان امريست عادى و غرابت ندارد.
و مثل (مهدى) ٧ نيز چنين است؛ زيرا كه شما خود روايت نمودهايد كه:
ادريس تا حال در آسمان زنده و موجود است، و خضر از زمان حضرت موسى ٧ يا قبل از آن تا حال زنده است، و عيسى ٧ در آسمان زنده و موجود است، و با مهدى ٧ بزمين بازگردد، و اين سه نفر از بشرند كه عمر ايشان طولانى است، و بسبب وجود ايشان تعجب و استبعادى در طول عمر باقى نماند، پس چرا براى محمد بن عبد اللَّه ٦ تأسى بيكى از ايشان نباشد، كه در عترت آن حضرت نيز از جهت طول عمر آيتى از آيات الهى بروز و ظهور نمايد.
و شما خود در حالات و اوصاف (مهدى) ٧ روايت نمودهايد كه:
انه يملأ الارض قسطا و عدلا بعد ما ملئت جورا و ظلما
، يعنى آن حضرت ٧ زمين را پر از عدل و داد نمايد بعد از آنكه پر از جور و ظلم شده باشد، و اگر قدرى فكر كنيد، و كمى تدبر و تامل نمائيد خواهيد تصديق كرد كه پر كردن شرق و غرب و نزديك و دور زمين را از عدل و داد اعجب از طول عمر آن حضرت است، و بكرامات الهى نسبت باولياء خود نزديكتر است.
و نيز خود شما شهادت ميدهيد و تصديق مينمائيد، كه نبى معظم عيسى بن مريم