برنامه سعادت (ترجمه کشف المحجة لثمرة المهجة) - سید بن طاووس - الصفحة ١٢٣ - فصل صد و يازدهم

مجرائى كه خود ندانى جارى فرموده است كه نه تو آن را حفر نموده و نه پدران و نه پدران و مادران تو آن را حفر نموده‌اند، و نه كسى قدرت بر جارى كردن آن دارد، و فقط آن كس بر آن قدرت دارد كه حيات و ممات بيد قدرت او است، و نيز فكر كن كه مجارى آن را باندازه حاجت تو قرار داده است كه اگر بيش از حاجت بود از دهان سرازير شده و سبب آلودگى و ناراحتى تو ميگرديد، و اگر كمتر از حاجت بود لقمه كه تناول نمائى خشك مانده و گوارايت نبود، پس بر تو باد كه حق رحمت و نعمت، و عظيم هيبت و حرمت حضرتش را سبك مشمارى، و بدانى كه در هر حال در تحت اختيار و قبضه قدرت او جل جلاله هستى.

فصل صد و يازدهم‌

و اى فرزندم محمد، كه خداوند بفضل مكارم خود عارفت فرمايد، متذكر باش كه آبى كه بان محتاج هستى چگونه از چشمه‌ها و زير زمين‌ها و شكم كوه‌ها جارى نموده؟ و چگونه آنها را بقدرت كامله خود شكافته است؟ و بعضى از آبها از ميان سنگهاى سختى خارج شود كه قدرت عالميان از شكافتن آنها عاجز است.

و چگونه از ابرهائى كه ميان آسمان و زمين مسخر است نازل فرموده است و آنها را مانند غربال قرار داده است كه قطره قطره بر زمين ببارد؟ كه اگر چنين نبود بنى آدم هلاك ميشدند، و اشجار و نباتات تلف ميشدند، و آباديها و بناها خراب ميشدند، و چگونه قطرات باران در اثر تصادم با باد و هوى بيكديگر مخلوط نكردند؟ و چگونه نزول باران را برحسب احتياجات در اوقاتى معين قرار داده است؟

و چگونه آن را براى هر عزيز و ذليلى مباح مطلق قرار داده است؛ زيرا كه ميداند كه از مهم‌ترين ضروريات بشر است، و اگر چنين نبود ستمكاران با قدرت از محتاجان ضعيف ربوده، و هر دشمنى دشمن خود را از آن رانده، و در نتيجه امور دنيا فاسد گشته، و محرومان و ممنوعان از تشنگى هلاك ميشدند.

پس در وقت آشاميدن آن آنچه را كه براى تو ذكر كردم از رحمت و الطاف سيد و مولاى خود نسبت بتو بيادآور، و آن را منتى عظيم بدان، و با تمام قدرت و جديت حمد و