برنامه سعادت (ترجمه کشف المحجة لثمرة المهجة) - سید بن طاووس - الصفحة ٣٦ - فصل سى و يكم

فصل بيست و هشتم‌

و نيز در كتاب عبد اللَّه بن حماد انصارى در نسخه كه بر هارون بن موسى تلعكبرى قرائت شده يافتم كه: جميل بن دراج گويد: شنيدم از حضرت صادق ٧ كه ميفرمود: متكلمين اين طايفه از شرار اين طايفه‌اند.

فصل بيست و نهم‌

اى فرزندم، شايد مراد از متكلمين در اين حديث آنان باشند كه بكلام و علم خود آنچه را خدا راضى نيست طلب مينمايند، يا مراد كسانى باشند كه اشتغال بعلم كلام آنان را از آنچه واجب‌تر است از فرائض الهى باز ميدارد، و من خود از منتسبين بعلم كلام كسانى را ديده‌ام كه اين علم، شكوك و شبهاتى در مسائل مهمه از اسلام در آنان باقى گذاشته است.

فصل سى‌ام‌

و از جمله چيزهائى كه شاهد بر صحت رواياتى است كه از علم كلام و شبهاتى كه در آن است نهى نموده اينست كه عالم بعلوم كثيره قطب الدين راوندى سعد بن هبة اللَّه رحمه اللَّه، رساله تصنيف نموده- كه در نزد من موجود است- و در آن رساله اختلافاتى كه ميان شيخ مفيد و سيد مرتضى واقع شده جمع نموده است، و حال اينكه آن دو بزرگوار خصوصا شيخ مفيد از اعاظم اهل زمان خود بوده‌اند، و در آن رساله در حدود نود و پنج مسأله از مسائل خلافيه ميان اين دو بزرگوار را در علم اصول ذكر نموده است و در آخر آن فرموده است: اگر تمام مسائلى كه در آن اختلاف نموده‌اند استيفاء نمايم هر آينه كتاب طولانى شود، و اين خود دليل بر دورى علم كلام است از طريق معرفت رب الارباب.

فصل سى و يكم‌

چنين گويد سيد عالم عامل كامل، علامه فاضل عابد، رضى الدين ركن الاسلام جمال العارفين افضل السادة ابو القاسم على بن موسى بن جعفر بن محمد بن محمد بن طاوس بلغه اللَّه امانيه و كبت اعاديه: كه مثل شيوخ معز له، و انبياء : مثل مرديست كه بخواهد بديگرى بفهماند، كه آتش در دنيا موجود است، در حالتى كه او خود آتش را در خانه خود و در شهر آشكار و بسيار ديده و مى‌بيند، و اصلا احتياج بدليل و اجتهاد ندارد، و آن مرد باو بگويد: شناختن آتش محتاج بحاضر كردن سنگ آتش زنه است كه‌