برنامه سعادت (ترجمه کشف المحجة لثمرة المهجة) - سید بن طاووس - الصفحة ١٩٣ - فصل صد و چهل و هفتم

جوابم گفت: آرى چنين است، گفتم: پس عذر نائب و خليفه او عين عذر او جل جلاله خواهد بود؛ زيرا كه آن حضرت كارى نكند مگر اينكه كاملا مطابق امر الهى و رضاى او خواهد بود. پس حرفم را قبول نموده و با من همراه شد و شبهه او زايل گرديد، و دانست كه اين كلامى كه خداوند جل جلاله بر زبان من جارى نموده صحيح و درست و مطابق با واقع است.

(در سپردن سيد قدس سره فرزند خود را بامام عصر ٧) و اى فرزندم محمد، كه خداوند جل جلاله ظاهر و باطن ترا بدوستى و موالات اولياء خود و دشمنى دشمنان خود زينت دهد، بدان كه: چون خبر ولادت تو در ايام زيارت عاشورا در كربلاى معلا بمن رسيد (چون ولادت تو بطالع سعد و اقبال، در ساعت دو و پنج دقيقه از روز سه‌شنبه نهم محرم سال ششصد و چهل و سه بود) بشكرانه اين مسرت و احسانى كه خداوند بسبب ولادت تو بمن مرحمت فرمود، با كمال مذلت و انكسار در پيشگاه حضرتش بر پاى خواسته، و بامر خداوند ترا بنده مولانا (مهدى) ٧ و متعلق باو قرار دادم، و مكرر در حوادثيكه براى تو پيش آمد كرده بحضرتش پناهنده شده و بذيل عنايتش متوسل شديم.

و حضرتش را مكرر در خواب ديده و بر ما انعام فرموده و متولى قضاى حوائج تو شده است كه وصف آن نتوانم نمود.

پس در موالات و دوستى و وفاء بحق آن حضرت، و تعلق خاطر و توجه قلبى بحضرتش بطورى بوده باش كه خدا و رسول و آن حضرت و پدران بزرگوارش خواسته‌اند، و حوائج و خواسته‌هاى آن حضرت را بر حوائج خود مقدم بدار، بشرحى كه در كتاب (المهمات و التتمات) بيان نموده‌ام.

و ابتدا كن بصدقه دادن براى آن حضرت قبل از اينكه براى خود و عزيزانت صدقه بدهى، و دعاى براى آن حضرت را بر دعاى براى خود مقدم بدار، و براى وفاى بحق آن حضرت‌