برنامه سعادت (ترجمه کشف المحجة لثمرة المهجة) - سید بن طاووس - الصفحة ١٠٣ - فصل نود و پنجم

تا اينكه على بن ابى طالب ٧ ده درهم براى ده مرتبه نجوى كردن با آن حضرت صدقه داد. و بعد از اينكه اين آيه شريفه سبب ننگ و عار و رسوائى آنان شد نسخ گرديد، و دليل بر رسوائى آنان آيه شريفه بعد از اين آيه است كه خداوند ميفرمايد: أَ أَشْفَقْتُمْ أَنْ تُقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيْ نَجْواكُمْ صَدَقاتٍ فَإِذْ لَمْ تَفْعَلُوا وَ تابَ اللَّهُ عَلَيْكُمْ‌ (يعنى آيا ترسيديد كه مقدم داريد پيش از نجواى خودتان صدقات را پس چون نكرديد و بخشيد خداوند شما را پس برپا داريد نماز را و بدهيد زكاة را و اطاعت نمائيد خدا و رسول او را و خدا آگاهست بآنچه ميكنيد).

پس در روز قيامت هنگامى كه در مقام عدل الهى، و در مقابل رسول او حاضر شوى و بتو بگويند: چگونه جايز بود براى تو كه از مردمانى كه داراى چنين حالات و صفاتى بوده‌اند، تقليد و پيروى نمائى؟ چه حجت و عذرى در آن روز براى تو خواهد بود؟ و جواب اين پرسش را چه خواهى داد؟ پس آن شخص فقيه عالم مبهوت شده و در حيرت عظيمى فرو رفت.

پس از آن باو گفتم: آيا ندانى كه بخارى و مسلم در صحيح خود مسندا از جابر بن سمره و غير او روايت نموده‌اند كه: رسول اكرم ٦ در چند حديث فرموده است كه هميشه اين دين عزيز خواهد بود مادامى كه دوازده نفر خليفه بر آنان ولايت نمايند كه همه آنان از قريش‌اند، و در بعض احاديث ديگر كه در صحيحين است فرمود: هميشه امر مردم ماضى و گذرا است مادامى كه دوازده خليفه بر آنان ولايت نمايند كه همه آنان از قريشند، و امثال اين الفاظ كه در تمام آنها اين عدد دوازده‌گانه مذكور است.

و آيا در اسلام غير از اماميه اثنا عشريه كسى را سراغ دارى كه باين عدد معين معتقد باشند؟ پس اگر اين روايات صحيح است چنانچه خود بآن اعتراف نمودى، هر آينه دليل بر حقانيت اماميه و شاهد صدق آنچه از سلف خود نقل نموده‌اند خواهد بود، و اگر دروغ است چرا در صحاح خود نقل نموده‌اند؟