برنامه سعادت (ترجمه کشف المحجة لثمرة المهجة) - سید بن طاووس - الصفحة ١٥ - فصل اول

خدائى كه از روز ازل مرا در شمار آنان كه بخلعت وجود مفتخر فرموده ياد نموده است، و از كتم عدم بعرصه وجودم آورده است، و در زمره ذخاير در اين عالم كه لسان حال آنان را از انكار و جحود حق حفظ فرموده قرارم داده است، هنگامى كه آسمان و زمين را بخطاب: «ائْتِيا طَوْعاً أَوْ كَرْهاً» مخاطب نموده يعنى بيائيد با رضايت و ميل، يا كراهت و بى‌ميلى، و در جواب عرضه داشتند: أَتَيْنا طائِعِينَ‌[١] با كمال ميل و رغبت آمده و در مقام اطاعت و بندگى حاضريم، پس از آن گراميم داشته باينكه از ميان تمام موجودات بافتخار: «وَ لَقَدْ كَرَّمْنا بَنِي آدَمَ» مفتخرم فرموده است، و از ذريه و نسل كسى كه از ميان پيغمبران برگزيده و تمام ملائكه را بسجده كردن باو امر فرموده است قرارم داده است، پس از آن بالطف و عنايت خود از اصلاب پدران بارحام مادران منتقلم فرموده در حالتى كه از آن چه بر امتهاى گذشته هالكه جارى شده مصون و محفوظم داشته است، و بكرم خود از طعن در انساب و سستى اسباب حفظم فرموده است، زيرا كه مرا از ذريه سيد المرسلين و خاتم النبيين و افضل العالمين، و از فروغ و نسل اكمل الوصيين و امام المتقين و كاشف اسرار رب العالمين، و ميوه دل سيدة نساء العالمين قرار داده است كه خداوند از هر عيب و نقصى پاكيزه و منزهشان نموده است، و بصنع كامل خود اخلاق ايشان را در اعلا مرتبه كمال قرار داده است، پس هر شرف و بزرگوارى كه بسبب ولادت، و كمال پدران و مادران در ايشان بوده و هست براى ما نيز هست و مشمول آن الطاف و سعادتها هستيم، و جمله از فوائد اين اصول و شجره جليله در ضمن فصول آينده ذكر خواهد شد.

[متن كتاب‌]

فصل اول‌

بدان كه آنچه را كه ميگويم نه آنست كه از شرافت تقوى و پرهيزكارى غفلت داشته و در مقام خودستائى باشم، بلكه از اين باب است كه سالم بودن اعقاب از طعن، و منزه بودن انساب از لئامت و پستى خود از بزرگترين نعمتهاى خداوند است كه‌

[١] سوره فصلت( ٤١) آيه ١١