برنامه سعادت (ترجمه کشف المحجة لثمرة المهجة) - سید بن طاووس - الصفحة ١٩٠ - فصل صد و چهل و هفتم

(راجع بامام عصر عجل الله عصر فرجه الشريف)

فصل صد و چهل و هفتم‌

و اى فرزندم محمد، ترا و برادرت و هر كسى كه اين كتاب را بخواند وصيت و سفارش مينمايم براستى و درستى در معامله با خداوند عز و جل و رسول او ٦، و حفظ و رعايت آنچه خدا و رسول ٦ در باره ظهور مولاى ما (مهدى) ٧ بيان فرموده و بشارت داده‌اند؛ كه قول و عمل بسيارى از مردم در باره آن حضرت از جهات كثيره با عقيده آنان مخالفت دارد.

از آن جمله مكرر ديده‌ايم كه اگر عبدى يا اسبى يا درهمى و دينارى از آنان مفقود شود ظاهر و باطن ايشان يكباره متوجه بآن چيز است، و در پيدا كردن آن كمال جد و جهد را بنمايند، اما نديده‌ايم كه در تأخير ظهور آن حضرت، و عقب افتادن اصلاح اسلام و ايمان و مسلمين، و قطع دابر كفار و ظالمين بقدرى كه باين چيزهاى ناچيز علاقه‌مندند علاقه داشته باشند، و باندازه كه براى از دست دادن اين اشياء متأثرند متأثر بوده باشند، پس كسى كه حال او چنين و داراى اين حالت است چگونه ادعا نمايد كه عارف بحق خدا و رسول او ٦ و معتقد بامامت آن حضرت است؟ و چگونه دعوى موالات آن حضرت نمايد، و در باره شريف معالى حضرتش مبالغه نمايد؟

و از آن جمله است، اينكه از آنان كه اظهار ميدارند كه رياست و ظهور آن حضرت و انفاذ احكام امامت آن جناب واجب و لازم است كسانى را ديده‌ايم كه اگر سلطان يا اميرى از دشمنان آن حضرت و منكرين امامت او بآنان محبت و احسانى نمايد، و آنان را مشمول عنايات خود قرار دهد باو علاقه‌مند گردند و محبت او را در قلب خود جاى دهند، و دوام و بقاى او را خواهانند، و بحدى بوى متوجه گردند كه از طلب (مهدى) ٧ باز مانند، و آنچه را كه بر آنان واجب است فراموش نمايند، كه از آن جمله است آرزوى عزل آن والى و امير