برنامه سعادت (ترجمه کشف المحجة لثمرة المهجة) - سید بن طاووس - الصفحة ١٢٦ - فصل صد و سيزدهم

در اين لباس چيزى از محرمات يا شبهات است پس توئى مالك اصل حقوق، و مالك آن كس كه باو منتقل شده است، پس از تو مسألت مينمايم كه براى هر كس كه در آن حقى هست از فضل خود عوضى قرار دهى كه راه عدل ترا بر من سد نمايد، و ملحق نمائى مرا بمقام كسانى كه بآنان خلعتهاى طاهر از هر حق و شبهه آشكار و پوشيده، پوشانيده، و اينكه اين لباس من از خلعتهاى سعادت باهره در دنيا و آخرت بوده باشد.

و هم چنين در هر چه در زمان غيبت بآن محتاجى، و از مشتبه بودن حلال و حرام آن ايمن نيستى باين كلمات خدا را بخوان، و باين مضامين در پيشگاه جلالش دعا كن.

فصل صد و سيزدهم‌

و اى فرزندم محمد، بدان كه اگر خداوند جل جلاله با ما بعدل خود رفتار نمايد هرگز براى ما بقائى نخواهد بود و كار ما بهلاكت و دمار خواهد كشيد؛ زيرا كه وفاى بحق حضرتش ننموده، و در حضور جنابش باندازه كه از ديگران رعايت كنيم رعايت نمى‌نمائيم، و بقدرى كه از بندگان او كه سر تا پا بوى محتاجند تعظيم و تجليل مى‌نمائيم تجليل و تعظيم نه مى‌نمائيم، و در مقام نيستيم كه بيش از بندگان ذليلش از او جل جلاله تعظيم و تكريم نمائيم، و چه بسا كه بآنان متوجه و مشغول شده و از او جل جلاله اعراض نمائيم، و بظاهر و زبان باو متوجه شده و به باطن و قلب بغير او متوجه هستيم، پس اگر روح ما را قبض نمايد، و آنچه بما احسان فرموده و عنايت نموده است از ما سلب نمايد، و نان و آب ما را قطع كند، و در مطموره غضبش قرارمان دهد، هر آينه بحق خودش قسم مستحق آن هستيم، چگونه چنين نباشد؟ و حال اينكه با عقل و ساير قواى خود كه از مواهب او است بطورى معامله نموده‌ايم كه خود را در معرض مؤاخذه و سخط و غضب او جل جلاله در آورده‌ايم، و قدم در ساحت قدس حضرتش نهاده‌ايم در حالتى كه بحرمت و عظمت او جل جلاله استخفاف‌كننده هستيم.

پس بر حذر باش از اينكه اين امور را خوار و حقير شمرده و به آنها اهميت ندهى، كه كار جاهلان و غافلان است، و هرگز بايشان تاسى مكن و از آنان پيروى منما كه خداوند