برنامه سعادت (ترجمه کشف المحجة لثمرة المهجة) - سید بن طاووس - الصفحة ٢٥٥ - فصل صد و پنجاه و سوم -(نامه على

رسول خدا ٦ فرموده است: همانا بنده هنگامى كه داخل قبر خود شود دو ملك نزد او حاضر شوند (يكى منكر و ديگرى نكير است) و اول چيزى كه از وى سؤال كنند (از پروردگار، و پيغمبر، و امام او سؤال نمايند) پس اگر جواب دهد نجات يافته است، و اگر متحير بماند و جواب نگويد عذابش نمايند.

پس يكنفر عرض كرد: چگونه است حال كسى كه پروردگار و پيغمبر خود را بداند و امام خود را نداند؟ فرمود: چنين شخصى مذبذب است نه بسوى اين طائفه است و نه بسوى اين طايفه، عرض شد: يا رسول اللَّه ولى و امام كيست؟ فرمود: ولى شما در اين زمان منم و بعد از من وصى من است، و بعد از وصى من براى هر زمانى حجتهاى خدا هستند؛ تا اينكه نگوئيد شما، آنچه را گمراهان قبل از شام هنگام مفارقت از انبيائشان گفتند: رَبَّنا لَوْ لا أَرْسَلْتَ إِلَيْنا رَسُولًا فَنَتَّبِعَ آياتِكَ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَذِلَّ وَ نَخْزى‌[١] (يعنى پروردگار ما، چرا نفرستادى بسوى ما رسولى پس پيروى كنيم آيتهاى ترا پيش از آنكه خوار شويم و رسوا گرديم؟) و جز اين نيست كه تمام ضلالت و گمراهى ايشان براى جهل بآيات الهى و نشناختن اوصياء بوده، پس خداوند جواب آنان را داده و فرموده است: قُلْ كُلٌّ مُتَرَبِّصٌ فَتَرَبَّصُوا فَسَتَعْلَمُونَ مَنْ أَصْحابُ الصِّراطِ السَّوِيِّ وَ مَنِ اهْتَدى‌[٢] (يعنى بگو:

همه منتظرند پس انتظار كشيد پس بزودى خواهيد دانست كه كيست اصحاب راه راست و كيست كه هدايت يافته است؟) و جز اين نيست كه انتظار آنان اين بود كه گفتند: ما از معرفت اوصياء در وسعت هستيم، و در عدم معرفت امام بر ما حرجى نيست تا امام علم خود را ظاهر نمايد، پس اوصياء ميان بهشت و جهنم بر شما نگاه‌بانند، داخل بهشت نشود مگر كسى كه ايشان را بشناسد و ايشان او را بشناسند، و داخل جهنم نشود مگر كسى كه انكار ايشان نمايد و ايشان‌

[١] سوره طه( ٢٠) آيه ١٣٤.

[٢] سوره طه( ٢٠) آيه ١٣٥.