شرح مثنوى - شهيدى، سید جعفر - الصفحة ٤٤٠ - دانستن پيغامبر

خويش را پينه مى‌بست و جامه خود را وصله مى‌نمود و بر خر بى‌پالان مى‌نشست و ديگرى را بر ترك خود سوار مى‌فرمود.» (نهج البلاغه، خطبه ١٦٠) سَقَم: بيمارى.

شتاب: شتابان.

دوزخ از تهديد من ...: نگاه كنيد به: شرح بيت ٣٧٠٠/ ١

ب ٢٢٥٥- ٢٢٤٩ رنج گنج آمد:

(سعدى) تازه شدن: كنايت از برون افتادن، ظاهر شدن.

موضع تاريك: كنايت از تحمل رياضت در زاويه‌ها و تحمل سختيها، و در آن تلميحى است به «چشمه حيوان» كه در تاريكى است.

(سعدى، بوستان) مُضمَر: نهفته.

در بيتهاى پيش فرمود بيمارى آن صحابى موجب شد، دولت ديدار رسول ٦ نصيب او گردد. در اين بيتها بدين نكته اشارت مى‌كند كه اگر سختى و اندوهى بر آدمى رسيد بايد بر آن شكيبا باشد، كه مصلحتى در آن است. در قرآن كريم جاى جاى بدين‌