شرح مثنوى - شهيدى، سید جعفر - الصفحة ٤٩٧ - وصيت كردن پيغامبر

وصيّت كردن پيغامبر ٧ مر آن بيمار را و دعا آموزانيدنش‌

ب ٢٥٣٩- ٢٥٣٧ سهل كن: آسان كننده، و «مُسهِّل» از نامهاى خداوند است كه در دعاها و از جمله در دعاى جوشن كبير (بند ٤٩) آمده است.

آتِنا: مأخوذ است از آيه‌ «رَبَّنا آتِنا فِي الدُّنْيا حَسَنَةً وَ فِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَ قِنا عَذابَ النَّارِ: پروردگار ما، ما را نيكى ده در دنيا و در آخرت، و ما را نگه دار از عذاب آتش.» (بقره، ٢٠١) عقبا (عقبى): آن جهان، آخرت.

راه: مقصود «صراط» است، و نيز گذشتن از هواى نفس.

منزِل: در نسخه نيكلسون به فتح ميم و كسر راء (مَنزِل) ضبط شده، و در نسخه اساس بدون ضبط است. ليكن با توجه به آيه ٢٩ سوره مؤمنون، «مُنزِل» درست است.