تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٥٣١ - مناجات خدا جل ثناؤه براى عيسى بن مريم

اى عيسى منت با كلام خود آفريدم، و مريمت بفرمان من زاد كه بدو فرستادم روح خود جبرئيل امين يكى از فرشته‌هايم را تا تو زنده بر زمين راه ميروى، و همه اينها را از پيش دانستمى.

(١) اى عيسى اگرت من خشم كنم رضاى ديگرانت سود ندهد، و اگر از تو خشنود شوم خشم خشم كنها زيانت ندارد.

اى عيسى مرا پيش خود ياد كن و در بر مردم ياد كن تا در بر جمعى بهتر از آدميزاده‌ها يادت كنم.

اى عيسى مرا چون غريق بى‌فريادرس بخوان.

اى عيسى بمن سوگند دروغ مخور تا عرشم از خشمم بلرزد، دنيا كوتاه عمر و دراز آرزو است، و در بر من خانه‌ايست بهتر از آنچه گرد آورند.

اى عيسى چه گونه خواهيد كرد آنگاه كه براى شما كتابى برآورم كه بحق گويا است و شماها خود باسرار نهانتان گواهى دهيد، و بهمه كارهائى كه بدان عمل كرده‌ايد.

اى عيسى بستمكاران بنى اسرائيل بگو روى خود را شسته‌ايد و دل خود را چركين كرده‌ايد، آيا بمن غره هستيد يا بر من دليرى ميكنيد، براى مردم اين دنيا خود را خوشبو ميكنيد و درون شما در بر من چون مردار گنديده است، گويا شماها مردمى مرده هستيد.

اى عيسى بآنان بگو ناخن خود را از كسب حرام بچينيد، و گوشهاى خود را از ذكر ناهنجار ببنديد، و از دل بمن روآوريد من ظاهر شما را نميخواهم.