تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٥٣٠ - مناجات خدا جل ثناؤه براى عيسى بن مريم

از شوق بدان پرواز ميكرد. بمانند سراى آخرت سرائى نيست كه در آن همسايه نيكانى و فرشته‌هاى مقرب در آنجا بآنها در آيند، و از هراسهاى روز رستاخيز در آن آسوده‌اند، خانه‌اى كه نعمتش ديگرگون نشود و از اهل آن زائل نگردد.

(١) اى پسر مريم در باره آخرت با همگنان رقابت كن زيرا نهايت آرزوى متمكنانست و خوش منظر است، خوشا بر تو اى پسر مريم اگر تو براى آن كار كنى و بهمراه پدرانت آدم و ابراهيم در جنات نعيم باشى، و از آن بدلى و نقل مكان نجوئى، با پرهيزكاران اين چنين كنم.

اى عيسى بسوى من گريز بهمراه هر كه از دوزخ پر شراره و پر از غل و شكنجه ميگريزد كه هرگز نشاطى در آن در نيايد و غمى از آن بر نيايد، بمانند پرده‌هاى تاريك شب تار است، هر كه از آن نجات يابد كامياب شود، آن خانه زورگويان و سركشان ستمكار و هر سخت‌دل تندخو است.

اى عيسى چه بد خانه‌ايست براى هر كه بدان اعتماد كرده، و چه بدقرارگاهى است خانه ستمكاران، من تو را از خودت بر حذر دارم بمن آگاه باش.

اى عيسى هر جا باشى مرا منظور دار و گواه باش كه منت آفريدم و تو بنده منى، و من تو را صورتگرى كردم و بزمين فرود آوردم.

اى عيسى خود را از شهوتهاى هلاكت بار ببر، و از هر دلخواهى كه از منت دور كند دورى كن، و بدان كه تو در مقام رسول امين من هستى و بايد از من در حذر باشى.