تحف العقول ت کمره‌ای - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٤٢١ - سفارش آن حضرت بهشام در وصف عقل

تا چه رسد بكسانى كه براى او آزار كشند، و چه گمانست تو را ببر توبه پذير و مهربانى كه از دشمنش توبه پذيرد تا چه رسد بكسى كه رضايش جويد و دشمنى خلق را بخاطر او برگزينند.

(١) اى هشام هر كه دنيا دوست شد ترس آخرت از دلش برود، و ببنده‌اى دانشى ندهند كه دنيا دوستتر شود جز اينكه از خدا دورتر و نزد او دشمن‌تر گردد.

اى هشام خردمند دلدار كسيست كه آنچه را تاب نيارد واگذارد و بسيار باشد كه درستى در مخالفت هواى نفس است هر كه را آرزو دراز است كردار بد است.

اى هشام اگر مسير مرگ را ميديدى از آرزويت بازمى‌داشت.

اى هشام از طمع بپرهيز و بر تو باد نوميدى از آنچه در دست مردم است. طمع از مخلوق را ببر كه طمع كليد هر خواريست، و عقلها را ميدزدد، مردانگيها را ميبرد، و آبرو را ميدرد، و دانش را ميخورد، و بر تو باد كه بپروردگارت پناه برى، و بر او توكل كنى. با نفس خود جهاد كن تا از هوسش برگردانى زيرا جهاد با دشمن بر تو واجب است. هشام گويد بآن حضرت گفتم: با كدام دشمنها جهاد واجب‌تر است؟ فرمود: با آنكه بتو نزديكتر است و متجاوزتر و زيانبارتر است، و دشمنيش با تو سخت‌تر و شخص او با همه نزديكى بتو از تو نهان‌تر است، و با آنكه دشمنان ديگر را بر تو وادار ميكند و آن ابليس است كه بوسوسه در دلها گمارده است. با او است كه بايد سخت دشمنى كنى، او در مبارزه براى هلاك كردن تو از